Και έβρεξε ο Κύριος τετράμηνα!


ΤΗΣ ΡΕΒΕΚΚΑΣ ΣΙΕΚΚΕΡΗ*

Το μάννα εξ ουρανού, αγαπητοί συνάδελφοι έπεσε! Και έφαγε κόσμος και κοσμάκης ψωμάκι και χόρτασε. Τότε.

Και τώρα, τώρα εις γην εναλίαν Κύπρο, δεν ξέρω ποιος Θεός έβρεξε τόσα και τόσα περίεργα, που όσο περνά ο καιρός αυξάνονται και πληθύνονται. Από ποικιλία άλλο τίποτα. Από το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου μέχρι το κουρεματάκι μας με τις ευλογίες και τα δάκρυα τα κροκοδείλια των πολιτικών μας  που έκαναν τότε και κάνουν και αυτή την στιγμή που μιλάμε την λεγόμενη πολιτική «του διμμένου φρυθκιού». Πιστέψτε με όμως όσο παράξενο και αν φαίνεται, αυτή η πολιτική αντί να προκαλεί γέλιο ως όφειλε σε κάθε λογικό όν, προκαλεί τρόμο και ταραχή.

Στην παιδεία έβρεξε ο Κύριος με την τελευταία μπόρα «εξετάσεις τετράμηνων». Και ξέρετε, αγαπητοί συνάδελφοι, σε αυτόν τον τόπο ότι βρέχει δεν ξεβρέχει. Ειδικά στα της παιδείας. Αμ δε, τι να γίνει που στο εν λόγω Υπουργείο κατεβάζουν τις πιο τέλειες ιδέες. Τι εννοώ με το  «βρέχει και δεν ξεβρέχει;» Εννοώ ότι «ουδέν μονιμότερο του προσωρινού». Βλέπε τα Νέα Ωρολόγια Προγράμματα, π.χ. που έθαψαν όλες τις ξένες γλώσσες, με πρώτη και καλύτερη την Αγγλική ή τους Δείκτες Επάρκειας και Επιτυχίας ή τόσα και τόσα ευφάνταστα που έχουμε κάθε λίγο και λιγάκι. Τα Ν.Ω.Π έπρεπε να είχαν περάσει από αξιολόγηση μετά από 3 χρόνια υποτίθεται, μα οι του Υπουργείου σφυρίζουν αδιάφορα και το θάβουν και αυτό με τόσα και τόσα άλλα αιτήματα, των «αμπάλατων» και « φασαριόζικων» εκπαιδευτικών.

Μετά  ήρθε εκείνο το απίστευτο Καλοκαίρι του 2018 … εκείνο το Καλοκαίρι που έδειξε πως ενωμένοι μπορούμε και να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε. Γιατί τα δίκαια μας τότε όπως και τώρα  βροντοφώναζαν  από μόνα τους. Γιατί τότε, όπως και τώρα, δεχτήκαμε αλύπητα χτυπήματα από εκείνους που έπρεπε να ήταν οι προστάτες μας, εκείνους που έπρεπε να διασφαλίζουν την παιδεία αυτού του τόπου ως κόρην οφθαλμού….  Και τότε, όπως και τώρα, είμασταν εν μέσω εμπαιγμών, Και για όσους από μας μεμψιμοιρούν λέγοντας το πολύ γνωστό πλέον «Μα τι κερδίσαμε πως κάναμε 2 μέρες απεργία;» ή « τι κερδίσαμε πως βγήκαμε έξω στους δρόμους;» , έτοιμη είναι η απάντηση. Κερδίσαμε αγαπητοί συνάδελφοι, το 90% από εκείνα που πήγαν να μας πάρουν. Μα πέρα από τα υλικά που γιατί πρέπει να έχουν πρωτεύον ρόλο κάποτε διερωτώμαι,  σας λέω ότι κερδίσαμε κάτι πολύ πιο σημαντικό… Κερδίσαμε την αξιοπρέπεια μας. Κερδίσαμε το να μην βγαίνει ο κάθε δημοσιογραφίσκος της κακιάς ώρας ή ο κάθε ένας που έχει αναγάγει το θάψιμο των εκπαιδευτικών στο πιο αγαπημένο του σπορ του καναπέ μετά από το κουτσομπολιό και να λένε ασύστολα ψέματα ή απλά ότι περάσει από το ευφάνταστο κεφάλι τους. Κερδίσαμε το να είμαστε εκείνοι που έδωσαν φωνή σε αυτόν τον τόπο και την κοινωνία του που έχει διαβρωθεί από όλες τις μεριές και που κοντεύει να εκπνεύσει λόγω σοβαρών σηψαιμικών επεισοδίων στην οικονομία, την υγεία και το πολιτικό σύστημα.

Κερδίσαμε την διάσωση του δημόσιου σχολείου, έστω και προσωρινά, γιατί τα σύννεφα πάλι μαζεύτηκαν πάνω από τα κεφάλια μαθητών και εκπαιδευτικών για ακόμη μια φορά και πάει ο Κύριος να βρέξει τις εξετάσεις τετράμηνων, που τις υποδέχτηκαν κάποιοι αφελέστεροι ίσως των αφελών με χαριτωμένα φιλμάκια με αγόρια και κορίτσια που χαριεντίζονταν για τη μείωση της ύλης και των διαγωνισμάτων. Το να διαφημίζεις σαμπουάν για γυαλιστερά μαλλιά από τηλεοράσεως πολύ συνηθισμένο, άντε και το να διαφημίζεις κάρβουνα για σούβλα, άντε να το δεχτώ καθότι κοιλιόδουλοι όλοι μας στην εναλίαν νήσο…. Αλλά το να διαφημίζεις πολιτική Υπουργείου  (χωρίς μάλιστα και τη γνωστή σήμανση από πριν «ακολουθεί πολιτική διαφήμιση») που ακριβώς να το κατατάξουμε; Ειλικρινά, συνάδελφοι, δυσκολεύομαι… Μα φαίνεται πως μόνο εμείς οι εκπαιδευτικοί είχαμε το θράσος με ένα 76% να πούμε όχι στις εξετάσεις τετράμηνων… γιατί κάποιοι με γενειάδες και χωρίς, κάποιοι φαρισαίοι και ιερείς έτρεξαν να μας ξαναρίξουν στο πυρ το εξώτερον, Ξανά βρε συνάδελφοι από έγκαυμα σε έγκαυμα μας βλέπω να πηγαίνουμε για να μην πούμε και κάτι χειρότερο δηλαδή. Στο τηγάνι μας ξανάβαλαν και μας τσιτσιρίζουν. Και βγήκαν τα όπλα από τις φαρέτρες και να σου οι εκπρόσωποι και κόντρα οι εκπρόσωποι, να σου οι βίτσες και οι απειλές γιατί οι συντεχνίες των εκπαιδευτικών πρέπει να κάτσουν φρόνιμες και να βλέπουν τη διάλυση του δημόσιου σχολείου, σιωπηλές.

Συνάδελφοι ,εσείς των γυμνασίων , ρωτάτε τους συνάδελφους σας των Λυκείων και των Τεχνικών Σχολών. Ρωτήστε τους γιατί βλέπουν ταινίες με τον Βέγγο που έτρεχε μονίμως να τα προλάβει όλα μπας και πάρουν καμιά ιδέα για το πώς να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτής της μοιρασμένης ύλης. Ρωτήστε τι καυγάδες και τι άγχος έχουν για να βρουν μια ημερομηνία για να κάνουν διαγώνισμα, καραούλι και βάρδιες μπροστά στα κομπιούτερ των σχολείων θα κάνουν και όποιος προλάβει να δηλώσει πρόλαβε. Ρωτήστε τι είδους μάθημα κάνουν με τόσο άγχος. Για να προλάβουν να διδάξουν την ύλη για ένα εξεταστικό δοκίμιο που ουδείς ξέρει από πού θα κατέβει και πως θα είναι. Και τι έγινε το περίφημο «διδάσκω τον μαθητή και όχι την ύλη;» Το περίφημο ανθρωποκεντρικό σχολείο πως πήρε ξαφνικά την μορφή του Φράνκεσταιν; Η excel πως πήρε ξαφνικά φωτιά και όλους με ένα βαθμολόγιο παραμάσχαλα μας βλέπω σαν μπακάληδες να περνούμε στυγνούς αριθμούς αγνοώντας και τα χαρισματικά παιδιά  αλλά και τα παιδιά της στήριξης που θα δυσκολεύονται να περνούν τα τετράμηνα;

Μα αν δεν πείθεστε από αυτό, ρωτάτε τους ίδιους τους μαθητές μας, γιατί πότε ξανά πήρε ο Υπουργός Παιδείας τόσες πολλές επιστολές διαμαρτυρίας; Πότε ξανά έγιναν τόσο έντονες και αυθόρμητες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας από μαθητές που βλέπουν κάποιους να παίζουν με το μέλλον τους με την ίδια ευκολία που πίνουν το φραπεδάκι τους; Ρωτάτε τα παιδιά της Α Λυκείου αν παίρνουν ανάσες. Αν η ζωή τους είναι πιο εύκολη όπως έδειχνε το φιλμάκι και δεν έχουν πια ιδιαίτερα μαθήματα. Και οι γονείς που είναι; Οι δικές τους ευθύνες που πάνε; Αφήνουν την επίσημη ηγεσία τους να διασύρει κάθε λίγο και λιγάκι τους εκπαιδευτικούς και ταυτόχρονα να παίζει με την τύχη και το μέλλον των παιδιών τους.

Το απόλυτο σενάριο τρόμου συνεχίζεται… θα μπορούσε να είναι και κακοπαιγμένη κωμωδία μα δυστυχώς για όσους τα βιώνουν όλα αυτά δεν είναι. Και στα Λύκεια καλό θα ήταν συνάδελφοι, να συμβουλευτείτε κανένα μάγο ή γκουρού για να προβλέψει πότε θα έρθει η επόμενη εγκύκλιος ή πως ακριβώς να ερμηνευτεί αυτή. Βάλτε κάτι από τα ταμεία των καθηγητικών συλλόγων … ίσως αξίζει τον κόπο και συνάδελφοι των γυμνασίων φανταστείτε με τι ωραίο τρόπο θα υποδεχτούμε τα πρωτάκια μας από το δημοτικό, εκτός από τις καθιερωμένες επισκέψεις των παιδιών του δημοτικού καλό θα ήταν να τους χαρίζουμε και ένα ημερολόγιο για να γράφουν τις ημερομηνίες που δεν θα έχουν διαγώνισμα καθώς και ένα μπρελόκ με το λογότυπο «Καλωσορίσετε στις εξετάσεις τετραμήνων».  Γιατί γιορτή δική σας παραμονή δική μας.

Συνάδελφοι αυτό το δημοψήφισμα, όσο και αν μας κατηγορούν , δεν πρέπει να έχει χρώματα απάνω του , ούτε παρεμβολές από κόμματα (κομμάτια να γινούν ) Την ώρα που βλέπεις το ψηφοδέλτιο σκέψου αν μπορείς να τα βγάλεις πέρα κάτω από τόση καθημερινή πίεση.. σκέψου ότι η σχολική αποτυχία θα αυξηθεί φέρνοντας μαζί της αυξημένη βία και παραβατικότητα σκέψου εκείνο το κυνικό «και γιατί να μην αξιολογήσουμε και τους εκπαιδευτικούς» Σκέψου ότι πάλι θα σου τα φορτώσουν καημένο γαϊδούρι δίχως σάμα. Σκέψου το άδικο και το μέλλον των νέων αυτού του τόπου σκέψου ότι στην δουλειά σου δεν πρέπει να δέχεσαι υστερόβουλες παρεμβολές. Σκέψου απλά με την λογική σκέψου την περιφρόνηση της πολιτείας και της εκκλησίας προς εσένα. Σκέψου θα επιβιώσεις;

Μα αν θέλεις , μπορείς να σκεφτείς και με το συναίσθημα μπορείς και συ να γίνεις σαν εκείνους τους λίγους που με το συναίσθημα γράφουν ιστορία και αλλάζουν τον κόσμο. Σκέψου εκείνη την φωτογραφία της λαοθάλασσας σου το καυτό εκείνο Καλοκαίρι πέρα από χρώματα και σάπιες ιδεολογίες σκέψου τα βήματα σου τα περήφανα. Σκέψου ο ένας για όλους και όλοι για τον ένα μην φοβάσαι την λέξη απεργία φοβήσου την λέξη εμπαιγμός. Και ανάλογα πορέψου όποιον δρόμο και να πάρεις, δεν θα έχει επιστροφή.

*Καθηγήτρια Αγγλικών



Comments (1)

  1. Μιχάλης Α. Πόλης:
    Nov 10, 2019 at 10:21 AM

    Κάθε πέρσι και καλύτερα...





Add a new comment:







Newsletter









1347