Αντίο αγαπημένε μας Ηλία


* Επικήδειος λόγος του Καθ. Μάριου Πολυκάρπου, Διευθυντή Κέντρου Αριστείας για Έρευνα και Καινοτομία «Κοίος» και Καθηγητή στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Πανεπιστήμιο Κύπρου για τον Καθηγητή Ηλία Κυριακίδη

Όσοι γνώρισαν έστω και για λίγο τον Ηλία Κυριακίδη, θα θυμούνται το αφοπλιστικό του χαμόγελο, τον ευγενή του χαρακτήρα, την προθυμία του να βοηθήσει, την εργατικότητά του και την ανεξάντλητη αισιοδοξία του.

Εμείς που είχαμε την τιμή και την τύχη να γνωρίσουμε τον Ηλία καλύτερα, να συνεργαστούμε μαζί του και να δουλέψουμε σε κοινούς στόχους, διακρίνουμε έναν σπάνιο άνθρωπο, με αρχές και αξίες, έναν ήρωα που παρά τις αντίξοες συνθήκες που βίωσε, λόγω των ιατρικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, ποτέ δεν τα παρατούσε και ποτέ δεν παραπονιόταν. 

Ο Ηλίας ήταν ένας λαμπρός επιστήμονας. Η ερευνητική του δουλειά αναγνωρίστηκε διεθνώς και έχει επιβραβευθεί πολλαπλές φορές. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 200 άρθρα στα καλύτερα περιοδικά και συνέδρια του κλάδου της μηχανικής ηλεκτρικής ισχύος και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Έχει κερδίσει 30 ερευνητικά προγράμματα με συνολικό προϋπολογισμό για τη δική του συνεισφορά πάνω από 5 εκατ. Ευρώ.

Θεωρούνταν διεθνώς από τα ανερχόμενα αστέρια του κλάδου του. Έχει κάνει την Κύπρο περήφανη πολλές φορές. Με το βιογραφικό του, θα μπορούσε να προσληφθεί σε οποιοδήποτε  πανεπιστήμιο του εξωτερικού ήθελε. Πιστεύω επέλεξε την Κύπρο, επειδή ήθελε να προσφέρει στον τόπο του και επειδή βρήκε εξαιρετικούς συνεργάτες και ερευνητές με το ίδιο όραμα και χαρακτήρα.

Ο Ηλίας ήταν επίσης εξαίρετος δάσκαλος και μέντορας. Όσοι δούλεψαν μαζί του θα σας πουν πόσο νοιαζόταν για τους φοιτητές του. Τις τελευταίες μέρες, μετά την ανακοίνωση του θανάτου του, λαμβάνουμε συνεχώς τηλεφωνήματα και μηνύματα από πρώην φοιτητές του, που μας λένε πόσο θετικά επηρέασε την καριέρα τους και την ζωή τους ο Ηλίας.

Αναρωτιέμαι, αν ένα παιδί 44 ετών κατάφερε να πετύχει τόσα πολλά, παρά τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, αναρωτιέμαι, πόσο ψηλά θα μπορούσε να φτάσει με μια ολοκληρωμένη ακαδημαϊκή καριέρα.  Δυστυχώς, δεν θα μάθουμε ποτέ.

Αγαπητοί, μαζευτήκαμε σήμερα εδώ για να αποχαιρετήσουμε τον Ηλία Κυριακίδη. Εμείς όλοι που αγαπήσαμε τον Ηλία και τη γνήσια ανθρωπιά του, είμαστε σε απόγνωση. Νοιώθουμε αδικημένοι,  νοιώθουμε λυπημένοι, ακόμα και θυμωμένοι. Όμως, παρά τη βαθύτατη θλίψη, θα πρέπει πιστεύω να παραδεχτούμε και πόσο τυχεροί είμαστε που οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν με τον δρόμο του Ηλία, έστω και για λίγο.

Ο Ηλίας πρόσφερε τόσα πολλά στο Πανεπιστήμιο Κύπρου κατά τα τελευταία 16 χρόνια που ήταν εδώ. Ήταν από τα πρώτα μέλη που προσλήφθηκαν στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών και πρόσφερε τα μέγιστα στο να στηθεί το Τμήμα σε σωστές βάσεις.

Ο Ηλίας ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος του Ερευνητικού Κέντρου Κοίος, όπου ήταν πάντα παρών σαν κινητήριος δύναμη του Κέντρου κατά τα τελευταία 12 χρόνια. Το Κοίος ήταν το δεύτερό του σπίτι, ίσως η Στέλλα να πει ότι ήταν το πρώτο του σπίτι, και ο κόσμος του Κοίος αγάπησε τον Ηλία όσο κανέναν άλλον.

Ο Ηλίας ήταν άνθρωπος με λίγα λόγια. Άφηνε πάντα τα έργα του και τη δουλειά του να μιλούν στην θέση του. Γι’ αυτό τον λόγο δεν θα ταίριαζε να μακρηγορήσω. Θέλω να συλλυπηθώ την οικογένεια του Ηλία για τον άδικο χαμό του, τους γονείς του, τον αδελφό του Γιάννη και ιδιαίτερα τη σύζυγό του Στέλλα που στάθηκε δίπλα του σε όλες τις δύσκολες στιγμές, και να τους ευχηθώ κουράγιο και καλή δύναμη.  Θα μας λείψει αφάνταστα.

Ο Ηλίας αφήνει στο Πανεπιστήμιο Κύπρου μια παρακαταθήκη εργατικότητας, αριστείας, ανθρωπιάς και ήθους. Αυτή την κληρονομιά που μας άφησε υποσχόμαστε να συνεχίσουμε.

Αιωνία σου η μνήμη, αγαπημένε μας Ηλία.



Comments (0)


This thread has been closed from taking new comments.




Newsletter









2413