- ΟΕΛΜΕΚ
- 04 Ιαν 2026 - 11:12
To σώμα της εκπαίδευσης νοσεί και οι θεραπευτές βρίσκονται σε ...κώμα
ΤΗΣ ΑΣΤΕΡΩΣ ΧΑΡΤΖΗΣΑΒΒΑ*
Ποιο είναι το σώμα της εκπαίδευσης; Οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές τους.
Οι κατά καιρούς εξαγγελίες των πολιτικών αποφάσεων, διαφόρων κυβερνήσεων τις δυο τελευταίες δεκαετίες, περί αλλαγών για αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου δεν πέτυχαν το σκοπό τους.
Θυμίζω πως εξαγγέλθηκε το Ενιαίο Λύκειο με εισαγωγή καινούργιων θεμάτων διδασκαλίας όπως το θέατρο και την επιλογή ξένων γλωσσών και ενώ θεοποιήθηκε στην αρχή κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος για πολλούς λόγους. Επειδή τελικά δεν επέλεγαν πολλά παιδιά την τάδε γλώσσα και τα ανάγκαζαν είτε να αλλάξουν σχολείο, είτε να μην επιλέξουν εν τέλει τη γλώσσα της αρεσκείας τους!
Πολύ χειρότερα, με το Ενιαίο Λύκειο έπαιρναν απολυτήρια με επιλογές εύκολων μαθημάτων ,έτσι ώστε να αριστεύουν πολλοί και εύκολα, ώσπου διαμαρτυρήθηκαν τα γερμανικά πανεπιστήμια για τις πλασματικές επιδόσεις των υποψήφιων Κυπρίων φοιτητών σε αυτά. Βασικά ρεζιλευτήκαμε στην Ευρώπη!
Σε άλλη περίπτωση αλλαγής εισήγαγαν τα Αρχαία σε μορφή κινουμένων σχεδίων και πολύ σύντομα η αλλαγή αυτή αναιρέθηκε . Τι πείραζε να μην κάνουμε διευρυμένα πειράματα ; Aς εφαρμοζόταν πιλοτικά να μην φύγουν και κονδύλια για τα εν λόγω εγχειρίδια!
Ακόμη αποφασίστηκε σε κάποια φάση η απαλλαγή αδύνατων γνωσιολογικά μαθητών από το μάθημα των Γαλλικών για να στηρίζονται στα Νέα Ελληνικά και στα Μαθηματικά, αλλά επειδή εβδομαδιαίως κάνουν λιγότερες ώρες στήριξης ,οι μαθητές αυτοί περισσεύουν την επόμενη βδομάδα και έτσι τους... “ξαναπετούν” στην κυριολεξία στο μάθημα των Γαλλικών μια περίοδο εβδομαδιαία . Βεβαίως δεν έχουν ιδέα τί διδάκτηκε στην τάξη την προηγούμενη βδομάδα! Δεν βαθμολογούνται , κι έτσι ατακτούν και ενοχλούν. Κι άντε να κάνει κανείς μετά μάθημα.
Πόσες άλλες αναποτελεσματικές αλλαγές να θυμηθούμε; Υπάρχουν δεκάδες αν ψάξει κανείς. Aς θυμήσουμε άλλη μια, την αλλαγή της αριθμητικής βαθμολογίας προς την μεγαλύτερη σε εύρος βαθμολόγηση με το Α,Β,Γ,Δ και Ε. Μετά δεν μας άρεσε και πάλι στα παλιά με νέα πολιτική απόφαση!
Κάποιος ίσως αναρρωτηθεί σε τί οφελεί αυτή η ιστορική αναδρομή. Δείχνει απλούστατα τις προχειρότητες, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και μακροπρόθεσμες μελέτες.
Το ζητούμενο δεν είναι η αλλαγή για την αλλαγή, αλλά η αλλαγή με πιλοτική εφαρμογή, εν συνεχεία η αξιολόγησή της για την επιτυχία της κι έτσι τελικώς αυξημένες πιθανότητες προς ένα πιο βελτιωμένο σχολείο.
Φτάσαμε δυστυχώς, με τις βεβιασμένες αυτές αποφάσεις και πρακτικές, το σώμα της εκπαίδευσης να βρίσκεται δυστυχώς στην εντατική. Πρωτού το ενταφιάσουμε, καιρός είναι να οξυγονωθεί!
Ο μόνος τρόπος είναι να ορθωθεί απέναντι στον υποτιθέμενο σωτήρα εκάστοτε θεραπευτή του που υπνώττει…
Ο ψυχανακασμός προς τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές από άνωθεν είναι καιρός να εκλείψει. Ψυχανακασμός για τους εκπαιδευτικούς υφίσταται κι από την κοινωνία, διότι η κοινωνία αγνοεί τα πραγματικά δεδομένα εντός του σύγχρονου δημόσιου σχολείου και επιπλέον ζηλοφθονεί το ωράριο του εκπαιδευτικού παραμερίζοντας διάφορες παράμετρους, όπως την εκπαίδευση, τη μετεκπεύδευση, την προυπηρεσιακή, τις εξετάσεις διορισίμων, τα σεμινάρια, τις ημερίδες, όλες αυτές τις επίπονες και χρονοβόρες διαδικασίες από τις οποίες ο εκπαιδευτικός είναι υποχρεωμένος να περάσει για να στέκει στην τάξη και να διδάσκει.
Επιπλέον η κοινωνία αγνοεί (και η Βουλή) πως ο εκπαιδευτικός έχει να διαχειριστεί 20 τόσα και βάλε παιδιά στην τάξη του από διαφορετικές εθνικότητες σήμερα (σε ένα σχολείο μπορεί και 23 εθνικότητες), οικονομικά στρώματα, συναισθηματικές συνθήκες, μεγάλου εύρους γνωσιολογικά επίπεδα κτλ κτλ.
Δεν είδαμε βουλευτές να παιρνούν από τα σχολεία για να διαπιστώσουν ιδία όμμασι, τα πραγματικά ζητήματα του σχολείου ούτε τους συνδέσμους γονέων να ασχολούνται με τα καθ’ αυτά σχολικά προβλήματα.
Ας μην αναφερθούμε στις αξιολογήσεις που κανένας άλλος δημόσιος υπάλληλος δεν έχει σε τέτοια πυκνότητα. Η ίσως πρέπει να αναφερθούμε και σε αυτή την αμφιβόλου επιτυχίας αλλαγή.
Πρόσφατα ψηφίστηκε το καινούργιο σχέδιο αξιολόγησης των εκπαιδευτικών που κατατέθεσε το ΥΠΑΝ στη Βουλή. Θεοποιήθηκε ωσάν και θα λύσει όλα τα προβλήματα του δημόσιου σχολείου, δηλαδή της παραβατικότητας, των ψεύτικων βαθμολογιών και διαγωγών, των κακών αποτελεσμάτων, της ελλιπούς φοίτησης αλλά έτσι κι αλλιώς της... αποφοίτησης και πάλι !!!( δεν υπερβάλλουμε ποσώς).
Η Βουλή, η κοινωνία θεωρεί τον εκπαιδευτικό υπεύθυνο για όλα τα κακώς έχοντα του δημόσιου σχολείου.
Ενας αφελής ερωτά :” Καλά να μείνει ένα παλιό σύστημα αξιολόγησης που ισχύει εδώ και 50 χρόνια;” Aγνοεί όμως, πως το καινούργιο θα μετατρέψει το σχολείο σε κέντρο διερχόμενων επί καθημερινής βάσεως αξιολογητών. Δεν θα φτάνουν οι μέρες. Μπορεί να κοπούν και οι εκδρομές και οι επισκέψεις, διότι πρέπει να βρεθεί χρόνος για τους αξιολογητές. (Φανταστείτε αν ο μαθητής αξιολογείται σε κάθε μάθημα δυό και τρεις φορές, αν θα φτάνει ο διδακτικός χρόνος!)
Επανερχόμαστε σε μια σωρεία ερωτημάτων προερχόμενων από έμπειρους εκπαιδευτικούς και μαθητές που επιθυμούν το δημόσιο σχολείο βελτιωμένο. Αν απαντηθούν, θα πάψει το σχολείο να είναι ανυπόφορο, διότι έτσι το κατάντησαν οι αλλαγές για τις αλλαγές.
Λοιπόν το ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ θέτει τα εξής ερωτήματα
- Γιατί ο Γιάννης (τυχαίο όνομα) βρίσκεται στο γυμνάσιο ενώ γράφει το όνομά του έτσι: γειανις. ( Δεν υπερβάλλουμε ποσώς, από εμπειρία καταγεγραμμένο)
- Γιατί ενώ η Μαρία παίρνει στο διαγώνισμα 1 στο 10 σε 3 μη εξεταζόμενα μαθήματα πρέπει να προαχθεί, με έναν από τους όρους προαγωγής της, πως ανήκει στα παιδιά της στήριξης;
- Γιατί στις τάξεις υπάρχει τεράστιο γνωσιολογικό εύρος, ενώ θα μπορούσε να είναι πιο περιορισμένο για το καλό όλων;
- Γιατί στις τάξεις υπάρχουν παιδιά με ακραίες αρνητικές συμπεριφορές μέχρι τον Μάρτη, μέχρι να κινηθούν οι χρονοβόρες διαδικασίες;
- Γιατί τον πολύ ταραξία τον φορτώνουμε ενός άλλου σχολείου, αντί να τον βοηθήσουμε εξατομικευμένα;
- Γιατί οι εκπαιδευτικοί πρέπει να συνεχίσουν να κάνουν σχέδια μαθήματος, ακόμη και μετά την προαγωγή, σε τί οφελεί και γιατί δεν αξιολογούνται και για το διοικητικό τους έργο;
- Γιατί να μην υπάρχει μια αυτονομία στο σχολείο, έτσι ώστε ο διευθυντής να κρίνει και να θέτει τις προτεραιότητες του σχολικού του μικροκλίματος;
- Γιατί πάντα στηρίζουμε τους γνωσιολογικά αδύνατους μαθητές και δεν υπάρχει κι ανάλογη στήριξη για τα πολύ προικισμένα παιδιά;
- Γιατί τα κονδύλια να μην δίνονται για βιοκλιματικά κτίρια, πεντακάθαρα σχολεία και σχολεία με χρώμα;
- Τέλος γιατί πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί και διευθυντές ακόμη στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, γιατί άραγε;
Κάποιος αρμόδιος ας μας απαντήσει. Αξιολογείται άτυπα, αν δεν αυτοαξιολογείται που οφείλει.
Εν κατακλείδι, οι κατά καιρούς θεραπευτές του εκπαιδευτικού σώματος επιβάλλεται να συνέλθουν από το κώμα ή να απεγκλωβιστούν από το όποιο κόμμα που συνήθως σχεδιάζει αλλαγές για εξυπηρέτηση συμφερόντων, αντί αμερόληπτων αποτελεσματικών αποφάσεων.
*ΜΒΑ Πανεπιστημίου Κύπρου
ΒΔ σε Γυμνάσιο.
Comments (0)
This thread has been closed from taking new comments.
