Και πολλά επικράνθη η Κύπρος

Και πολλά επικράνθη η Κύπρος

ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ*

Με λύπη παρακολουθώ τον άδικο πόλεμο που μαίνεται εναντίον της Ευρυδίκης Περικλέους-Παπαδοπούλου· έναν πόλεμο εκ των έσω, ο οποίος φρονώ ότι της στέρησε τη διάκριση στον πρόσφατο Διαγωνισμό για το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ναι, η ευρωπαϊκή επιτροπή ενδέχεται να επηρεάστηκε. 

Ως μέλος της (κυπριακής) επιτροπής που επέλεξε το βιβλίο της Ευρυδίκης Περικλέους-Παπαδοπούλου για να εκπροσωπήσει την πατρίδα μας στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό, αλλά και ως νεοελληνιστής φιλόλογος, αναφέρω τα εξής:

(1) Το μυθιστόρημα αποτελεί εκτενές/πολυσέλιδο αφηγηματικό είδος της λογοτεχνίας. 

(2) Το έργο «Και πολλά επικράνθη» της Ευρυδίκης Περικλέους-Παπαδοπούλου ανήκει ξεκάθαρα στη λογοτεχνική κατηγορία του μυθιστορήματος.

(3) Στα λογοτεχνικά έργα αυτής της κατηγορίας είναι συνήθης η δημιουργική σύζευξη της ιστορικής πραγματικότητας με το δραματικό στοιχείο της λογοτεχνίας.

(4) Όσον αφορά το ιστορικό μυθιστόρημα, οι συγγραφείς είτε βασίζονται κυρίως στην ιστορία και αφήνουν εντελώς έξω τη φαντασία, είτε χρησιμοποιούν κατά ίσα μέρη τόσο την ιστορία όσο και τη φαντασία, είτε προκρίνουν πρώτα τη φαντασία και ύστερα την ιστορία.

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι τώρα που ο σκοπός επετεύχθη, και η Ευρυδίκη Περικλέους-Παπαδοπούλου και η Κύπρος δεν πήραν το ευρωπαϊκό βραβείο, θα καταλαγιάσει ο κονιορτός και θα πρυτανεύσουν η σύνεση και η λογική. 

*Νεοελληνιστής Φιλόλογος

Tags ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΠΟΛΛΑ ΕΠΙΚΡΑΝΘΗ, ΚΥΠΡΟΣ, ΕΥΡΙΚΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Comments (4)

  1. IOANNIS YIANGOU:
    Jun 03, 2026 at 07:34 AM

    Είχα την ευτυχία να γνωρίσω εκ του σύνεγγυς την κ. Ευρυδίκη. Η κάθε συνάντηση μαζί της αποτελεί μια πηγή πνευματικής ανάτασης και τρυφής. Η ίδια διαπνέεται από τα ανώτερα διαχρονικά ιδανικά της πίστεώς μας, της πατρίδας και της οικογένειας. Εντεύθεν και τα δύο λαμπρά βιβλία της, ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ, ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΕΠΙΚΡΑΝΘΗ Η ΕΛΕΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΣΙΑΣ.
    Δυστυχώς, τα ωσαννά της υποδοχής ακολούθησε η οχλοβοή του " ἄρον, ἄρον σταύρωσον αὐτήν". Και η λεπταίσθητη ψυχή της υποφέρει. Και μάλιστα υποφέρει πολυ.
    Μα, Ευρυδίκη μου, εσύ που μέσα από τη γλαφυρή σου γραφίδα μάς ανέβασες τόσο πολύ πνευματικά και εθνικά, δεν γνωρίζεις ότι ο πόνος, η οδύνη, και η πικρία είναι ο δρόμος των Μεγάλων, όπως είσαι και Σύ; Δεν γνωρίζεις ότι μέσα από αυτή τη δοκιμασία θα διαλάμψεις ως ο χρυσός εν τῷ χωνευτηρίῳ; Στη δική μου συνείδηση ήδη διέλαμψες και διαλάμπεις. Κάθε φορά που βλέπω το θλιμμένο σου χαμόγελο νιώθω πολύ εντονότερα το μεγαλείο της ψυχής σου! Και ποια αξία έχει το οιονδήποτε βραβείο μπροστά στην αγάπη που νιώθουμε όλοι οι γνωστοί και φίλοι σου στην υπερεκχειλίζουσα από αγάπη και ευγένεια ψυχή σου! Μήπως αγνοείς ότι και Κίσσιγκερ τιμήθηκε και μάλιστα με βραβείο Νομπελ, και μάλιστα για την ειρήνη; Γι' αυτό όταν ο ανθρώπινος πόνος πλημμυρίζει τη λεπταίσθητη ψυχή σου, άφηνε για λίγο τη σκέψη σου να αναπολεί τα αποτελέσματα της προσφοράς του Κολοκοτρώνη, του Νικηταρά, του Μακρυγιάννη, του Καποδίστρια και όλων των Μεγάλων της Ιστορίας μας... Εμείς ακόμα δεν... σε φυλακίσαμε. Είσαι ελεύθερη και σε αγαπούμε πολύ, μα πάρα πολύ!
    Με τον κύριο Κυριάκο Ιωάννου συμφωνώ απόλυτα και τον συγχαίρω θερμά που έχει το θάρρος της επιστημονικής του γνώμης. Κυριάκο "ἕως θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας καὶ κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ"

  2. IOANNIS YIANGOU:
    Jun 03, 2026 at 07:57 AM

    ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ.
    ΚΥΡΙΑΚΟ, ΧΑΙΡΕ, "ΕΩΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ ΥΠΕΡ ΣΟΥ"

  3. Δρ Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης:
    Jun 03, 2026 at 01:14 PM

    Το έργο της Ευρυδίκης είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, και ως τέτοιο βασίζεται μεν στην ιστορία όμως επιτρέπει και στη φαντασία να παίξει ένα ρόλο. Έτσι το έργο αποκτά μαγεία, και επιπλέον 'καλύπτει' και πρόσωπα που δεν θα ήθελαν το όνομά τους να 'εκτίθεται' άμεσα. Δυστυχώς, η Ελένη Φωκά παρασύρθηκε από 'κακόβουλους', φούσκωσε ο νους της και ανέκρουσε πρύμναν.... Πολύ λυπηρό...Ωστόσο, το έργο της Ευρυδίκης θα παραμείνει, είτε βραβευθεί από την Ε.Ε., είτε όχι, είτε συμφωνεί η Ελ.Φωκά, είτε διαφωνεί. ... Κυρία Ελένη Φωκά, ο Όμηρος έγραψε ότι ο Ελπήνωρ μέθυσε, έπεσε από τη στέγη και πέθανε. Θα διαμαρτυρηθεί τώρα ο Ελπήνωρ γιατί έγραψε ο Όμηρος ό,τι έγραψε ? Εύγε για τα 23 χρόνια που διδάξατε στα παιδιά των εγκλωβισμένων, αλλά ήταν και άλλες 2 σεμνές δασκάλες που δίδασκαν με την ίδια αυτοθυσία και που οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ αποσιώπησαν τα ονόματά τους, για να ηρωποιήσουν μόνο μία, την Ελένη Φωκά. Ιδού τα χάλια τώρα!! Ποιος θα γράψει έργο για "Τη αγνώστω διδασκαλίση"?

  4. Δρ. Ιωάννης Δεληγιάννης:
    Jun 13, 2026 at 05:57 PM

    Ας ξεκινησουμε με την παραδοχή ότι το τελικο παραγομενο αποτέλεσμα του βιβλιου εντάσσεται στο λογοτεχνικό ειδος του ιστορικού μυθιστορηματος, έτσι όπως η συγγραφέας διαχειριστηκε τα απομνημονεύματα του κεντρικου προσωπου γυρω από το οποιο αναπτυχθηκε η μυθοπλασία. Ωστοσο δεν αναφέρεται ενα προγενέστερο πολυ σημαντικό σταδιο, κατα το οποιο η διαχειριση των απομνημονευμάτων στη γραφή προκύπτει μέσα από τη διασαφηνιση της προθεσης του προσωπου που ουσιαστικα εν μέρει αυτοβιογραφείται ( πρβλ π.χ.Το I, Rigoberta Menchú βασίστηκε σε πολύωρες προφορικές αφηγήσεις της Ριγκομπέρτα Μεντσού προς την ανθρωπολόγο Ελισάβετ Μπουργκός) Απο τη συνολικη διαχειριση της προσωπικης της ιστοριας, από την ίδια την Ελένη Φωκα, προκύπτει αβίαστα ότι υπάρχει η αρχική πρόθεση το εν λογω βιβλιο να ενταχθει στο ειδος του docu -memoir , ένα είδος που συνηθίζεται στην αποτύπωση του συλλογικού τραυματος, σε αφηγήσεις προσφύγων κλπ. Εδω ειναι το πιο καίριο σημειο. Η κυρία Φωκά είχε εξαρχης σε οποιαδηποτε δημοσιοποιημένη αφηγηση της ως βασικό κρτηριο τον κατγγελτικό τόνο και την πιστότητα, δηλαδη την ντουκουμενταριστικη αποτύπωση των γενομένων. Αν λοιπον υπάρχει αποκλιση ή διαφωνια ανάμεσα στην αρχική ιδέα και στο παραγομενο αποτέλεσμα , αποκλείεται να ειναι αποτελεσμα του ότι η κ Φωκά " παρασύρθηκε " από καποιους προκειμενου να υπονομευσει μια συλλογική προσπάθεια. Έχει δικαιωμα να διαφωνει διότι προκειται για απομνημονευματα ( δεν ειναι ιστορικο μυθιστορημα τυπου "Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ) τα οποια η ιδια αναθέτει σε καποιον να τα καταγράψει και όχι για να έχει μια πληρη μυθοπλαστική ελευθερία. Υπαρχουν αφθονα παραδειγματα όπου αναμεσα στον απομνημονευματογραφο και σε αυτον που διαθετει τα απομνημονευματα του προκειμενου να καταγραφουν, προτεραιοποιείται η προθεση αυτου που αναθέτει και όχι αυτού που κάνει την διαχειριση του ντοκουμεντου


This thread has been closed from taking new comments.