- ΟΕΛΜΕΚ
- 21 Ιουν 2026 - 11:23
Κομματικά και εκκλησιαστικά κριτήρια στις Τοποθετήσεις - Μετακινήσεις Διευθυντών από ΥΠΑΝ
Κι όμως, ποιος διατείνεται ότι δεν υφίστανται κριτήρια, και μάλιστα, θεσμοθετημένα και αδιάβλητα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, στις Τοποθετήσεις- Μετακινήσεις Διευθυντών;
ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ*
Θα πρέπει – ίσως – η Επίτροπος Διοικήσεως να παρέμβει αυτεπάγγελτα και να διερευνήσει, πώς γίνονται οι Τοποθετήσεις – Μετακινήσεις των Διευθυντών Σχολείων στην Μέση Εκπαίδευση, αρχής γενομένης από τις τελευταίες. Θα μπορούσε ακόμα το θέμα, στην ολότητά του, να τεθεί για συζήτηση στην Επιτροπή Παιδείας της νέα Βουλής των Αντιπροσώπων. Με κριτήρια, λοιπόν, που πόρρω απέχουν από την εκπαιδευτική πράξη και διαδικασία, τις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης, την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων, την ίση μεταχείριση εκπαιδευτικών και την τυχόν παραβίασή της και εντέλει, το καλώς νοούμενο συμφέρον της Παιδείας, πραγματοποιήθηκαν και οι τελευταίες Τοποθετήσεις – Μετακινήσεις εκπαιδευτικών.
Τίθενται, λοιπόν, άμεσα ερωτήματα και προβληματισμοί, που απορρέουν από τη συγκεκριμένη διαδικασία και πρακτική, αφού το ΥΠΑΝ αρνείται να προωθήσει κανονισμούς, για ευνόητους λόγους:
- Στη βάση ποιας εκπαιδευτικής ανάγκης, διευθυντής που τοποθετείται σε ένα Γυμνάσιο, σε ένα ή δύο χρόνια, ξαφνικά, τον μετακινούμε σε ένα άλλο σχολείο (λύκειο, προφανώς), χωρίς να συντρέχει κάποιος εκπαιδευτικός λόγος;
- Οι συνεχείς αλλαγές Διευθυντών στα σχολεία βοηθούν ή αποσυντονίζουν ένα σχολείο;
- Πώς γίνεται ένας Διευθυντής να είναι σε ένα σχολείο για δέκα, δώδεκα, δεκαπέντε, δεκαεπτά χρόνια ; Είναι προς όφελος του σχολείου και των παιδιών; Και γιατί αυτό το φαινόμενο να υφίσταται μόνο σε συγκεκριμένα σχολεία (λύκεια, φυσικά) και με συγκεκριμένα πρόσωπα (Διευθυντές ημέτερους);
- Γιατί κάποιοι Διευθυντές δεν μετατέθηκαν ούτε μετακινήθηκαν ποτέ, ενώ άλλοι και μετατέθηκαν και μετακινήθηκαν δύο, τρεις ή και περισσότερες φορές;
- Πώς συμβαίνει ένας Διευθυντής να μετατίθεται, γιατί αυτό προνοούν οι κανονισμοί και σε μια βδομάδα να επιστρέφει πίσω για «ειδικό λόγο»; Ο ειδικός λόγος δεν προϋπήρχε; Εμφανίστηκε στη μία βδομάδα; Δεν το γνώριζε η υπηρεσία, ως όφειλε; Σε μια βδομάδα έγιναν ιατροσυμβούλια και βγήκαν αποφάσεις; Και δεν αναφέρομαι, μόνο στο παρόν.
- Η Αρμόδια Αρχή, λαμβάνει καθόλου υπόψη τον τόπο διαμονής του Διευθυντή, πριν τον τοποθετήσει (το υπουργείο κατέχει όλα τα στοιχεία) ή τοποθετεί ανεξέλεγκτα, αφού πρώτα τακτοποιηθούν οι ημέτεροι, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται στρεβλώσεις;
Και δύο(2) κρίσιμα ερωτήματα:
1) Γίνονται κομματικές παρεμβάσεις;
2) Γίνονται παρεμβάσεις από την Εκκλησία;
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και στη βάση, ει δυνατόν, μίας διαλεκτικής προσέγγισης:
- Μήνες πριν, συζητείται, στον χώρο της εκπαίδευσης, ότι ένας Διευθυντής, σίγουρα, θα μετακινηθεί και θα πάει στο τάδε σχολείο. Η λογική λέει ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει, γιατί ο συγκεκριμένος Διευθυντής υπηρετεί μονάχα ένα ή δύο μόνο χρόνια, δεν θα το αφήσει και να πάει σε άλλο. Και τότε ακούς από παντού το επιχείρημα – σχόλιο, ότι: Υπάρχει λογική εξήγηση, δεδομένου ότι έχουν προηγηθεί άνωθεν παρεμβάσεις: ‘’Είναι πίσω το Προεδρικό. Είναι πίσω η Εκκλησία..’’ Έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και δυστυχώς, το επιβεβαιώνει.
- Και αν όντως, ισχύουν τα πιο πάνω, γιατί τότε το Υπουργείο διαβουλεύεται (τάχα μου, τάχα μου) με τους Διευθυντές, ζητώντας τις προτιμήσεις τους (τάχα μου, τάχα μου), ενώ οι θέσεις είναι κοινό μυστικό ότι είναι και δοσμένες και διπλοκλειδωμένες; Προφανώς για να σπάει πλάκα!!!
- Μπορεί κάποιος – καλοπροαίρετα ή όχι – να προβεί σε μια πρόχειρη, δεν χρειάζεται ενδελεχή, διερεύνηση, ποιοι Διευθυντές βρίσκονται σε κάποια σχολεία (σχολεία ελίτ, όπως τα ονομάζουν, ή ιστορικά σχολεία, ή σχολεία ‘’περιωπής’’). Θα εκπλαγείτε. Ή μάλλον, δεν θα εκπλαγείτε, γιατί το γνωρίζετε, είμαστε μικρός τόπος. Πίσω βρίσκεται ένα κόμμα; Ή η Εκκλησία; Ή και τα δύο μαζί; Και τότε, το δίδυμο (κόμμα-Εκκλησία) είναι ακτύπητο, Θεός να γίνεις!!!)
Ποια η ευθύνη της Υπουργού;
Αν η Υπουργός δεν ασχολείται με το θέμα, τότε τα πράγματα είναι, σαφέστατα, σοβαρότερα. Γιατί αν τα πιο πάνω είναι η κυρίαρχη αντίληψη στον χώρο της εκπαίδευσης και η Υπουργός διατείνεται ότι αυτό είναι δουλειά και αρμοδιότητα των Διευθύνσεων (ΔΜΕ, Επαρχιακοί…) και δεν ανακατεύεται, τότε έχουμε ακόμα πιο σοβαρό πρόβλημα. Υπό κανονικές συνθήκες, ναι, η Υπουργός δεν έπρεπε να ασχολείται με αυτά τα θέματα. Υπό κανονικές συνθήκες!!! Εδώ, όμως, συντελείται ένας διασυρμός της δημόσιας εκπαίδευσης ο οποίος καταρρακώνει το αίσθημα δικαίου ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς, γεγονός που, κατ’ επέκταση, διαχέεται σε όλο το φάσμα της κοινωνίας.
Τα πράγματα, κυρία Υπουργέ, γίνονται, ακόμη πιο σοβαρά, αν ισχύουν αυτά που είναι η κυρίαρχη αντίληψη, όχι μόνο στον χώρο της Εκπαίδευσης, αλλά σε ολόκληρο το φάσμα της κυπριακής κοινωνίας. Ότι, δηλαδή, εσείς ενδίδετε, χωρίς αναστολές, στις παρεμβάσεις της Εκκλησίας. Αν αυτό, ισχύει, τότε αντιλαμβάνεστε ότι, θέτετε εαυτόν μέρος του προβλήματος, για να μην καταλήξω στο συμπέρασμα ότι, ίσως εσείς είστε και ο ηθικός αυτουργός του μέγιστου αυτού προβλήματος, με προεκτάσεις, πλέον, που αγγίζουν την υφή, τη φιλοσοφία και το περιεχόμενο της δημόσιας εκπαίδευσης και της παιδείας του τόπου.
Οι ευθύνες βαρύτατες για όλους τους εμπλεκομένους! Σοβαρότερες, όμως, οι πολιτικές ευθύνες και αυτές βαραίνουν εσάς, κυρία Υπουργέ…
*Διευθυντής Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης
