Γιατί προσυπέγραψα την υποψηφιότητα της κ. Ελένης Θεοχάρους

ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ*

Ως μη κομματικό μέλος, τουναντίον ως πολίτης ακαδημαϊκός που ασκεί επίμονη και αδιάλειπτη κριτική στο πολιτικο-κομματικό κατεστημένο και τις πολλαπλές του παραφυάδες που οδήγησαν την Κύπρο στο οικονομικό και κοινωνικό τέλμα, προσυπέγραψα την υποψηφιότητα της κ. Θεοχάρους για τους εξής λόγους:

1. Την θεωρώ οιονεί υπερκομματική υποψηφιότητα με πολυσυλλεκτική δυναμική. Η κ. Θεοχάρουςαπολαμβάνει την έξωθεν καλή μαρτυρία, ενώ δεν εμπλέκεται σε κανενός είδους συναλλαγές.
2. Έχει την παρρησία και την τόλμη να αντιπαραβάλλει την άποψή της, ακόμη και στην ηγεσία του κόμματός της, όταν κρίνει ότι το επιβάλλουν οι συνθήκες. Ως εκ τούτου, αναδείχθηκε πολλές φορές ως μία αιρετική, ενίοτε «ενοχλητική» παρουσία. Αυτός είναι, μεταξύ άλλων, ο ρόλος ενός σύγχρονου πολιτικού, ειδικά σε συνθήκες μετάβασης και απαξίωσης της πολιτικής κουλτούρας: Ελεγκτικός και όποτε χρειάζεται «απειθάρχητος» στις κομματικές ντιρεκτίβες.
3. Παρουσιάζει ένα εκπλητικά πολυσχιδές και πολύπλευρο έργο,  τόσο στο κυπριακό κοινωνικό γίγνεσθαι, αλλά και διεθνώς, ως μέλος μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως υπήρξε η πολύχρονη συνεισφορά της στους Γιατρούς του Κόσμου.
4. Την αξιόλογη παρουσία της στα πνευματικά δρώμενα του τόπου, μέσω της λογοτεχνικής της γραφής και την επιστημονική της κατάρτιση, η οποία είναι συγκροτημένη και αδιαμφισβήτητη.
5. Θεωρώ την παρουσία και το έργο της στην Ευρωβουλή επιτυχημένη. Έχει τις απαραίτητες διασυνδέσεις, εμπειρία, χαίρει ευρείας εκτίμησης ανάμεσα στους συναδέλφους της και συμμετείχε με επιτυχία στις εργασίες των διαφόρων Επιτροπών στις οποίες της ανατέθηκαν σοβαροί ρόλοι και ευθύνες.
6. Υπερασπίζεται, χωρίς αμφιταλαντεύσεις και ψευδο-διλήμματα, τα δικαιώματα των Κυπρίων πολιτών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με σεβασμό και μετριοπάθεια. Εντούτοις, αναγνωρίζει τη συνεχή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο και δεν διστάζει, μπροστά στον κατά τη γνώμη μου νεωτερικό ισοπεδωτισμό που πρεσβεύουν διάφορες άλλες πολιτικές δυνάμεις ή μετανεωτερικά ιδεολογικά ρεύματα, να χαρακτηρίσει την «στρατιωτική κατοχή» της Κύπρου από την Τουρκία «κατοχή».
7. Διέπεται από πολιτικό πραγματισμό, αποφεύγοντας τις διελκυστίνδες που δημιουργούν είτε η ανέξοδη δημαγωγία ή η φανατική συστηματική επίκληση των λεγομένων γενεσιουργών αιτίων του κυπριακού (δηλ. «ψυχολογικά» εμπόδια ή ζητήματα «συμφιλίωσης» που εν τέλει υποβαθμίζουν επικίνδυνα τις πραγματολογικές πολιτικές διαστάσεις της κυπριακής τραγωδίας).

*Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης

Πανεπιστήμιο Κύπρου

---

---

This thread has been closed from taking new comments.

---