Η πραγματικότητα των αριθμών διαψεύδει τα περί ομαλής λειτουργίας των σχολείων

ΤΩΝ ΜΙΧΑΛΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ* ΚΑΙ ΛΕΩΝΙΔΑ ΧΑΤΖΗΛΟΪΖΟΥ**  

Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας[1] σχετικά με τις αντικαταστάσεις και τις απουσίες εκπαιδευτικών, η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά τα σχολεία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ωραιοποιημένη εικόνα των ανακοινώσεων. Την ίδια μέρα που δημοσιοποιήθηκε η δήλωση της Υπουργού, από τις 218 διαθέσιμες αντικαταστάσεις σε Δημοτική, Προδημοτική και Ειδική εκπαίδευση, διεκδικήθηκαν οι 17.  Οι δε αναφορές της, δεν απέχουν ιδιαίτερα και από παρόμοιες δηλώσεις του προκατόχου της την εποχή της πανδημίας[2], ένδειξη πως δίνεται περισσότερη έμφαση στην επικοινωνία παρά στην ουσία.

• Ο μύθος των «μικρών» αντικαταστάσεων

Η ΥΠΑΝ ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα των αδιάθετων αντικαταστάσεων αφορά μόνο περιπτώσεις κενών που αφορούν σε μικρά χρονικά διαστήματα. Τα επίσημα στοιχεία της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ) λένε το ακριβώς αντίθετο. Αυτή τη στιγμή, δεκάδες αντικαταστάσεις παραμένουν αδιάθετες, παρόλο που η διάρκειά τους εκτείνεται μέχρι τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, ακόμα και τον Μάιο (ΠΟΣ).  Όταν υπάρχουν κενά που λήγουν σε 2 ή 3 μήνες και δεν διεκδικούνται, δεν μιλάμε για "μικρή απουσία", αλλά για δομική αποτυχία του συστήματος να καλύψει τις ανάγκες που υπάρχουν. Προφανώς, το σύστημα έχει αποτύχει στο να καταστήσει τις θέσεις σε εργασία αντικαταστάτη, ως ελκυστικές.

Ακόμη και στην περίπτωση των μικρών αντικαταστάσεων, όταν καταγράφονται εκατοντάδες αδιάθετες αντικαταστάσεις την ημέρα, η απώλεια διδακτικού χρόνου που προκύπτει είναι τεράστια και επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

• Η αδιαφορία του ΥΠΑΝ για τους αντικαταστάτες

Η πικρή αλήθεια είναι πως η αδυναμία του ΥΠΑΝ εδώ και χρόνια να λύσει τα θέματα αντικαταστάσεων και αντικαταστατών, μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Για χρόνια, οι αντικαταστάτες προσεγγίζονται περίπου ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας, χωρίς εργασιακή ασφάλεια και δικαιώματα. Ο διάλογος για το θέμα παραμένει ανύπαρκτος, όπως ανύπαρκτη είναι και η θέληση του Υπουργείου να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Το πρόβλημα δεν είναι πλέον εποχικό. Εμφανίζεται από την αρχή κάθε σχολικής χρονιάς, κάτι για το οποίο προειδοποιούσαμε επανειλημμένα.

Όσο δε πλησιάζουμε προς το 2027, τη χρονιά που καταργούνται οι κατάλογοι διοριστέων, η κατάσταση θα γίνεται τραγική, αφού το κίνητρο για αντικατάσταση θα εκμηδενιστεί πλήρως. Ενώ το ΥΠΑΝ θα έπρεπε ήδη να συζητά τη διατήρηση του καταλόγου διοριστέων, μεταφέρει τη συζήτηση από αναβολή σε αναβολή και από συνάντηση σε συνάντηση.

• «Κανένα παιδί εκτός τάξης» - Με ποιο τίμημα;

Η Υπουργός υποστηρίζει ότι κανένα παιδί δεν μένει εκτός τάξης. Αυτό είναι αυτονόητο, αφού λόγω της ηλικίας τους, τα παιδιά που φοιτούν στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση δεν μπορούν να παραμείνουν μόνα τους εκτός τάξης, όπως συμβαίνει στη Μέση Εκπαίδευση. Αυτό δεν επιτυγχάνεται λόγω της στήριξης ή των πολιτικών του ΥΠΑΝ, αλλά επειδή οι εκπαιδευτικοί «κλείνουν τρύπες» με αναπληρώσεις, θυσιάζοντας χρόνο από την προετοιμασία τους ή/και των άλλων καθηκόντων τους. Το βάρος πέφτει στις πλάτες των μάχιμων εκπαιδευτικών, οι οποίοι καλούνται να γίνουν "πολυεργαλεία" για να καλύψουν τη διοικητική ανικανότητα στελέχωσης.

Σε άλλες δε περιπτώσεις όταν οι αναπληρώσεις δεν είναι εφικτές, τα παιδιά μοιράζονται σε άλλες τάξεις, προκαλώντας συνωστισμό και αρκετές φορές επηρεάζοντας αρνητικά τη μαθησιακή διαδικασία.

• Οι αναπληρώσεις και το νομοθετημένο όριο

Η αναφορά στις αναπληρώσεις απέχει αρκετά από την πραγματικότητα. Η ΥΠΑΝ παραλείπει να αναφέρει ότι η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών έχει ήδη συμπληρώσει τον προβλεπόμενο αριθμό αναπληρώσεων που ορίζουν οι κανονισμοί λειτουργίας των σχολείων. Πλέον, η αναπλήρωση δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας της καθημερινής υπερεργασίας. Και οι εκπαιδευτικοί το κάνουν από φιλότιμο και αγνή έγνοια για τους μαθητές τους, την ώρα που το ΥΠΑΝ αγνοεί πως ουσιαστικά παραβιάζεται ακόμη ένα θεσμοθετημένο και νομοθετημένο εργασιακό δικαίωμα. Αξίζει επίσης να αναφερθεί πως στα μικρά σχολεία, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη!

Αντί το ΥΠΑΝ να επιδίδεται σε επικοινωνιακά τεχνάσματα, ας ανατρέξει στα επίσημα στοιχεία της ΕΕΥ. Εκεί θα δει τις αδιάθετες ανάγκες μηνών που εκκρεμούν. Η Δημόσια Εκπαίδευση κρατιέται όρθια από την καλή θέληση των εκπαιδευτικών της, την ίδια ώρα που το Υπουργείο κωλυσιεργεί να δώσει λύσεις, βαφτίζοντας το πρόβλημα "μικρό" για να αποσείσει τις ευθύνες του.

*Α.Κί.ΔΑ., Βοηθός Γενικός Γραμματέας ΠΟΕΔ

** Γενικός Οργανωτικός Α.Κί.ΔΑ., Μέλος ΕΔΣ ΠΟΕΔ

Tags ΜΙΧΑΛΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ, ΛΕΩΝΙΔΑ ΧΑΤΖΗΛΟΪΖΟΥ, Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ, ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ, ΟΜΑΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

---

---

---

This thread has been closed from taking new comments.

---