Ο εκπαιδευτικός συνδικαλισμός στην πρώτη γραμμή: Η Πρωτομαγιά ως πυξίδα αξιοπρέπειας

ΠΟΕΔ
01 Μαι 2026 - 16:08

Ο εκπαιδευτικός συνδικαλισμός στην πρώτη γραμμή: Η Πρωτομαγιά ως πυξίδα αξιοπρέπειας

ΤΗΣ ΕΛΠΙΝΙΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗ* ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ**

Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν αποτελεί μια απλή επέτειο μνήμης, αλλά μια ζωντανή υπενθύμιση ότι οι κατακτήσεις που σήμερα φαντάζουν αυτονόητες, υπήρξαν κάποτε αιματηρά ζητούμενα. Το 1886 στο Σικάγο, οι εργάτριες που βγήκαν στους δρόμους δεν διεκδικούσαν απλώς καλύτερα ωράρια, αλλά το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή και την αξιοπρέπεια, αποδεικνύοντας μέσα από τις εξεγέρσεις του Haymarket ότι η ατομική αδυναμία μετατρέπεται σε ανίκητη ισχύ μόνο όταν γίνεται συλλογική συνείδηση. Αυτή η παγκόσμια αφύπνιση έθεσε τα θεμέλια του συνδικαλισμού, ο οποίος έκτοτε δεν υπήρξε ποτέ ένας «εύκολος δρόμος» συμβιβασμών, αλλά ένας στίβος ευθύνης και σύγκρουσης με κατεστημένες νοοτροπίες. Σε ένα σύγχρονο περιβάλλον ραγδαίων αλλαγών και εργασιακής αβεβαιότητας, η ανάγκη για οργανωμένη διεκδίκηση γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ, καθώς η ιστορία διδάσκει πως ό,τι δεν προστατεύεται συλλογικά, τείνει να διαβρώνεται και τελικά να χάνεται.

Ιδιαίτερα στον ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης, ο συνδικαλισμός προσλαμβάνει μια διάσταση που ξεπερνά τα στενά όρια της επαγγελματικής εξασφάλισης. Ο εκπαιδευτικός, από τη φύση του λειτουργήματός του, δεν μπορεί να διαχωρίσει τα δικά του δίκαια από τις ανάγκες των μαθητών του και την ποιότητα του δημόσιου σχολείου. Όταν ένας δάσκαλος διεκδικεί καλύτερες συνθήκες εργασίας, στην πραγματικότητα περιφρουρεί το δικαίωμα του παιδιού σε ένα σχολείο που προσφέρει ασφάλεια, σύγχρονα μέσα και προοπτική. Εδώ ακριβώς έγκειται η αξία οργανώσεων όπως η ΠΟΕΔ και των Κινήσεων που τη συγκροτούν. Η δράση τους δεν εξαντλείται σε μισθολογικά αιτήματα, αλλά αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της παιδείας ως κοινωνικού αγαθού, παρεμβαίνοντας καθημερινά για την ουσιαστική στήριξη του διοικητικού χρόνου και την έμπρακτη ενίσχυση του απλού εκπαιδευτικού της τάξης. Ταυτόχρονα, η διεκδίκηση για αξιοπρεπή εργασία των αντικαταστατών και η διασφάλιση του εργασιακού μέλλοντος των συναδέλφων, με την απαραίτητη διατήρηση του καταλόγου διοριστέων, αποτελούν κορυφαίες προτεραιότητες για τη σταθερότητα του συστήματος. Η μάχη για καλύτερες υποδομές, καθώς και η επιτακτική ανάγκη για αποτελεσματική αντιμετώπιση της βίας και της παραβατικότητας στα σχολεία, αναδεικνύουν τον συνδικαλισμό σε μια θεσμική και κοινωνική αναγκαιότητα που στοχεύει στην ισότητα, την ποιότητα και τον σεβασμό προς την εκπαιδευτική διαδικασία. Πρόκειται για μια θεσμική και κοινωνική αναγκαιότητα που στοχεύει στην ισότητα, την ποιότητα και τον σεβασμό προς την εκπαιδευτική διαδικασία.

Η Πρωτομαγιά, μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε ότι τίποτα δεν είναι νομοτελειακά δεδομένο. Η συμμετοχή στα κοινά και η στήριξη των συλλογικών οργάνων είναι η μόνη εγγύηση απέναντι στην απομόνωση και την αποδυνάμωση των εργασιακών σχέσεων. Ο συνδικαλισμός παραμένει το τελευταίο ανάχωμα απέναντι στην αυθαιρεσία, λειτουργώντας ως ο συνεκτικός δεσμός που επιτρέπει στον εργαζόμενο να στέκεται όρθιος και στον εκπαιδευτικό να επιτελεί το έργο του με το κεφάλι ψηλά. Τελικά, η επέτειος αυτή μας αφορά όλους προσωπικά, γιατί υπενθυμίζει πως η πρόοδος δεν έρχεται από μόνη της, αλλά είναι το αποτέλεσμα της διαρκούς απόφασης να διεκδικούμε μαζί, να ελπίζουμε μαζί και να χτίζουμε ένα μέλλον όπου η εργασία θα τιμάται και η παιδεία θα αποτελεί την κορυφαία προτεραιότητα της κοινωνίας μας.

*Πρόεδρος Α.Κί.ΔΑ., Πρόεδρος ΠΟΕΔ Λάρνακας

*Γενικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ., Β. Γενικός Γραμματέας ΠΟΕΔ