- ΠΟΕΔ
- 29 Δεκ 2025 - 09:09
H αποδόμηση του Εκπαιδευτικού. Στο ίδιο έργο θεατές
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ*
Η πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας και των κανονισμών για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου στη Δημοτική και Μέση Εκπαίδευση από την Ολομέλεια της Βουλής, συνοδεύτηκε από μια έντονη ρητορική και πολιτική πρακτική που, για ακόμη μία φορά, στοχοποιεί τον εκπαιδευτικό ως τον κύριο υπεύθυνο για τις παθογένειες του δημόσιου σχολείου.
Η τάση αυτή έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα, τόσο από πλευράς της εκτελεστικής εξουσίας μέσω συχνών δημόσιων παρεμβάσεων, όσο και από μέλη της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας. Η συγκεκριμένη πρακτική αποδομεί τον ρόλο, την αξιοπρέπεια και την επαγγελματική υπόσταση του εκπαιδευτικού, με συνέπειες που ενδέχεται να αποδειχθούν ιδιαίτερα επιβαρυντικές στο άμεσο μέλλον. Κυβερνητικά στελέχη και ορισμένοι βουλευτές παρουσιάζουν τους εκπαιδευτικούς ως «ανεπαρκείς», απρόθυμους να αξιολογηθούν ή ακόμη και ως τροχοπέδη στην πρόοδο της εκπαίδευσης.
Πρόκειται για μια γενίκευση άστοχη, άδικη και επικίνδυνη, η οποία όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη συνοχή του εκπαιδευτικού συστήματος. Το νομοσχέδιο προβάλλεται ως πανάκεια για όλα τα προβλήματα της εκπαίδευσης και ως το μοναδικό αποτελεσματικό εργαλείο για τη βελτίωση της ποιότητας του σχολείου. Ωστόσο, η ρητορική που το συνοδεύει μετατοπίζει αποκλειστικά στον εκπαιδευτικό την ευθύνη για τις δυσλειτουργίες του συστήματος, παραβλέποντας πλήρως τις διαρθρωτικές αδυναμίες και τις ευθύνες της πολιτείας.
Δεν μπορεί επίσης να λησμονηθεί η στάση που τήρησε η τότε κυβέρνηση το 2018 απέναντι στη μαζική κινητοποίηση χιλιάδων εκπαιδευτικών. Τότε, επιχειρήθηκε συστηματικά η απαξίωση του εκπαιδευτικού κόσμου, σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από σοβαρά ζητήματα της επικαιρότητας, όπως το κλείσιμο του Συνεργατισμού. Ο κοινωνικός αυτοματισμός χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο για να στραφούν άλλες κοινωνικές ομάδες εναντίον των εκπαιδευτικών.
Οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί και η επιφανειακή, συχνά ατεκμηρίωτη προσέγγιση του ζητήματος από ορισμένους βουλευτές της Επιτροπής Παιδείας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι σοβαρές ενστάσεις των εκπαιδευτικών οργανώσεων, θέτουν σε κίνδυνο το κλίμα των σχολικών μονάδων. Παράλληλα, υπονομεύεται το κύρος του εκπαιδευτικού, ο οποίος στοχοποιείται τόσο από μερίδα της κοινωνίας όσο και από τους ίδιους τους μαθητές.
Η απαξίωση του κύρους του εκπαιδευτικού τα τελευταία χρόνια έχει προκαλέσει βαθιά και εκτεταμένη ζημιά, η οποία συχνά μοιάζει μη αναστρέψιμη. Η αντιστροφή αυτού του αρνητικού κλίματος απαιτεί στοχευμένες και συστηματικές ενέργειες, ενώ πιθανόν να χρειαστούν δεκαετίες για να αποκατασταθεί πλήρως η κοινωνική αναγνώριση και η δυναμική του εκπαιδευτικού επαγγέλματος. Είναι, επομένως, επιτακτική η ανάγκη για έναν ολοκληρωμένο στρατηγικό σχεδιασμό, μέσα από τον οποίο το ΥΠΑΝ θα αναλάβει ουσιαστικές δράσεις που θα ενισχύσουν τον ρόλο και θα αναβαθμίσουν το κύρος του εκπαιδευτικού στη σύγχρονη κοινωνία.
Αν ο πραγματικός στόχος είναι η αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, τότε απαιτείται ουσιαστική στήριξη του εκπαιδευτικού, ειλικρινής διάλογος και όχι βαρύγδουπες δηλώσεις εντυπωσιασμού προς άγραν ψήφων. Τα σχολεία αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα: παραβατικές συμπεριφορές, ελλιπείς κτηριακές υποδομές, έλλειψη προσωπικού. Σε αυτά οφείλει η πολιτεία να εστιάσει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα.
Τόσο το Υπουργείο Παιδείας όσο και τα πολιτικά κόμματα που στήριξαν το νομοσχέδιο στη σημερινή του μορφή θα φέρουν τη δική τους σφραγίδα στο ενδεχόμενο της αποτυχίας του. Παράλληλα, θα έχουν επιβαρύνει τους φορολογούμενους με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και θα έχουν συμβάλει στην περαιτέρω απαξίωση του κύρους και της αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών.
*Συμβασιούχος , Οργανωτικός Α.Κί.ΔΑ Λευκωσίας
Comments (0)
This thread has been closed from taking new comments.
