Με αφορμή τις Εξετάσεις Διορισίμων

«Οι Εξετάσεις Διορισίμων, παρά τις θετικές τους προθέσεις, χρειάζονται ουσιαστικές βελτιώσεις ώστε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της εκπαιδευτικής κοινότητας»

ΤΗΣ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ*

 Με αφορμή τις φετινές Εξετάσεις Διορισίμων, αναδύονται προβλήματα που πιθανόν υπήρχαν ήδη και τα προηγούμενα χρόνια, αλλά πλέον γίνονται ιδιαίτερα εμφανή. Αναμφίβολα, ο θεσμός των εξετάσεων στοχεύει σε μια πιο αντικειμενική και αξιοκρατική αξιολόγηση· ωστόσο, ορισμένες σημαντικές αδυναμίες προκαλούν εύλογους προβληματισμούς σχετικά με τη δικαιοσύνη, την αποτελεσματικότητα και τον παιδαγωγικό χαρακτήρα του συστήματος. Με σεβασμό προς τον θεσμό και όλους τους συμμετέχοντες, θεωρώ αναγκαίο να αναδειχθούν ορισμένα ζητήματα που αξίζει να επανεξεταστούν, ώστε η διαδικασία να καταστεί ουσιαστικά δικαιότερη και πιο λειτουργική.

Η εξέταση ως εργαλείο αξιολόγησης των υποψηφίων είναι σε σωστή κατεύθυνση, ωστόσο προκύπτουν ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την αξιοπιστία και τη δικαιοσύνη της διαδικασίας. Στον κλάδο της Φιλολογίας, η επιτυχία των υποψηφίων παραμένει ελάχιστη. Έχετε αναρωτηθεί γιατί; Οι υποψήφιοι καλούνται να εξεταστούν σε έξι διαφορετικά μαθήματα (Νέα Ελληνικά, Δεξιότητες, Αρχαία Ελληνικά, Λατινικά, Γλώσσα-Λογοτεχνία, Ιστορία) και μάλιστα μέσα στην ίδια ημέρα σε δύο ή ακόμη και τρία μαθήματα χωρίς διάλειμμα. Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει τη συγκέντρωση και την απόδοση, ενώ δημιουργεί ανισότητες μεταξύ των κλάδων. Το ίδιο ισχύει και για τους εκπαιδευτικούς των Οικονομικών αλλά και τους δασκάλους της Δημοτικής Εκπαίδευσης. Αντιθέτως, στις εξετάσεις δεξιοτήτων υπήρχε διάλειμμα, γεγονός που δείχνει ότι η εφαρμογή ανάλογου μέτρου είναι εφικτή.

Παράλληλα, η έλλειψη σαφούς και οριοθετημένης ύλης δυσχεραίνει την προετοιμασία. Το εύρος της ύλης είναι υπερβολικό και συχνά ασαφές, χωρίς ενιαία και καθορισμένη δομή ή επίσημη βιβλιογραφία. Ιδιαίτερα στο μάθημα των δεξιοτήτων, η απουσία θεσμοθετημένων εγχειριδίων δημιουργεί σύγχυση και οδηγεί πολλούς υποψηφίους σε φροντιστήρια που προωθούν συγκεκριμένα βιβλία. Αυτό καταλήγει σε ανισότητα ευκαιριών, καθώς δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να επωμιστούν το κόστος μιας τέτοιας προετοιμασίας. Εύλογα τίθεται το ερώτημα: Είναι δίκαιο ένα σύστημα αξιολόγησης στο οποίο η επιτυχία εξαρτάται σε μεγάλο ποσοστό από την οικονομική δυνατότητα του υποψηφίου;
Επιπλέον, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσον οι ήδη διορισμένοι εκπαιδευτικοί δύνανται να ανταποκριθούν με επάρκεια στις απαιτήσεις της σύγχρονης μορφής των εξετάσεων. Για παράδειγμα, φιλόλογοι που υπηρετούν για χρόνια σε γυμνάσια καλούνται να αποδείξουν την επάρκειά τους σε ύλη λυκείου, όπως Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά Κατεύθυνσης, τα οποία δεν αποτελούν μέρος της καθημερινής τους διδακτικής πρακτικής. Το ζήτημα αυτό δεν αφορά την ικανότητα ή την ποιότητα των ήδη διορισμένων συναδέλφων, αλλά τη συνάφεια της εξεταζόμενης ύλης με την πραγματική εκπαιδευτική εμπειρία, η οποία θα έπρεπε να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.

Τέλος, η κατανομή ειδικοτήτων αποτελεί επίσης σημείο προβληματισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο κλάδος της Φυσικής Αγωγής, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και στη Δημοτική Εκπαίδευση, όπου συχνά υπάρχουν ανάγκες και όπου η φυσική αγωγή έχει εξαιρετική σημασία για την ανάπτυξη των παιδιών. Ένα πιο ευέλικτο σύστημα κατανομής θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα τις πραγματικές ανάγκες των σχολικών μονάδων.

Είναι, λοιπόν, σαφές ότι οι Εξετάσεις Διορισίμων, παρά τις θετικές τους προθέσεις, χρειάζονται ουσιαστικές βελτιώσεις ώστε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η συζήτηση γύρω από τις αδυναμίες και τις προοπτικές του θεσμού δεν πρέπει να αποφεύγεται· αντίθετα, μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για ένα πιο δίκαιο, αποτελεσματικό και παιδαγωγικά τεκμηριωμένο σύστημα αξιολόγησης.

*Φιλόλογος-Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Υποψήφια Διδάκτωρ -Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Tags ΝΙΚΟΛΕΤΤΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ*, ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΔΙΟΡΙΣIΜΩΝ,

---

---

---

This thread has been closed from taking new comments.

---