Όταν Φειδίας προσπερνά εκπαιδευτικούς και Υπουργό

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ*

Πριν από δυόμιση περίπου χρόνια είχα δημοσιεύσει στο Paideia-news το άρθρο με τίτλο «Μια Προτροπή προς την Υπουργό Παιδείας».

Ο στόχος της παρέμβασης μου ήταν να εκφράσω την εκτίμηση μου προς το πρόσωπο της νέας υπουργού και να της υπενθυμίσω ότι η ευθύνη της αποτυχίας για κάθε προσπάθεια αλλαγής στην εκπαίδευση κατά κανόνα επιρρίπτεται στον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας. Ταυτόχρονα δεν δίστασα να κατονομάσω αυτούς που διαχρονικά ευθύνονται: «Δυστυχώς όμως ούτε ως κοινωνία, ούτε ως εκπαιδευτικοί δεν καταλογίζουμε τις ευθύνες που τους αναλογούν στους “εκπροσώπους” των γονιών και στις “συνδικαλιστικές” οργανώσεις των εκπαιδευτικών».

Στη παρούσα συγκυρία πρωταγωνιστές είναι οι συνδικαλιστές αλλά επειδή μας έχει προκύψει και η πρόταση του Φειδία με την Άμεση Δημοκρατία, παρακαλώ να μου επιτρέψετε να αναδημοσιεύσω τις τρεις τελευταίες παραγράφους του άρθρου μου ημερομηνίας 1 Μαΐου 2023.

«Αναφορικά με τους συναδέλφους των εκπαιδευτικών οργανώσεών δεν υπάρχει πρόβλημα εκπροσώπησης γιατί εκλέγονται δημοκρατικά με ένα μεγάλο ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές. Το πρόβλημα μαζί τους είναι το γενικότερο θέμα της κομματοκρατίας, με τον τρόπο που υπάρχει στην Κύπρο σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Οι παρατάξεις που συμμετέχουν στα συμβούλια τους είναι άμεσα συνδεδεμένες με τα πολιτικά κόμματα και έτσι η πιθανότητα εκλογής ενός μη κομματικού προέδρου στην ΟΕΛΜΕΚ για παράδειγμα είναι ανύπαρκτη. Αντί αυτού προτιμάται ο διαμερισμός των θέσεων και η εκ περιτροπής προεδρία. Το ίδιο ακατόρθωτη είναι και η εκλογή ενός αρίστου στο ήθος και την επίδοση μαθητή στην προεδρία της ΠΣΕΜ που δεν θα έχει τις ευλογίες του πολιτικού κατεστημένου.

Για τους εκπαιδευτικούς όμως υπάρχουν περιθώρια για άμεση και όχι αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Οι καθηγητικοί σύλλογοι συνεδριάζουν γύρω στις 30 φορές τον χρόνο σε τακτικές και έκτακτες συνεδρίες και η ψήφος είναι υποχρεωτική. Αν αξιοποιηθεί αυτή η δυνατότητα όλα τα μεγάλα εκπαιδευτικά θέματα θα μπορούν να περνούν ουσιαστικά από δημοψηφίσματα με καθολική συμμετοχή των χιλιάδων εκπαιδευτικών. Έτσι οι εκπαιδευτικές οργανώσεις θα περιοριστούν στη διεκδίκηση των καθαρά συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, ενώ για τα θέματα γενικότερης εκπαιδευτικής πολιτικής θα μπορούν να εκφράζουν ισότιμα τις απόψεις τους όλοι οι εκπαιδευτικοί. Το Υπουργείο Παιδείας πρέπει να χαράσσει την εκπαιδευτική πολιτική στη βάση επιστημονικών ερευνών και δεδομένων. Όλα τα διευθυντικά στελέχη της εκπαίδευσης που θα μοιράζονται ένα κοινό όραμα θα πρέπει να το μεταφέρουν στους καθηγητικούς συλλόγους και να πείσουν για την ορθότητα τους. Η καθολική συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη λήψη αποφάσεων θα λειτουργεί ως μοχλός πίεσης στους βουλευτές και θα διασφαλίζει την επιτυχία της εφαρμογής των αλλαγών χωρίς να χρειάζεται την έγκριση των όποιων «εκπροσώπων». Οι γονείς ασφαλώς θα πρέπει να συνεχίσουν να ενημερώνονται και να εκφράζουν τις απόψεις και εισηγήσεις τους. Η ενημέρωση μπορεί να γίνεται σε κάθε σχολείο από τον Διευθυντή προς όλους τους γονείς και όχι μόνο στα μέλη του συνδέσμου, αυτό ήδη γίνεται σε όλα τα σχολεία 2 – 3 φορές κάθε χρόνο για συγκεκριμένα θέματα.

Μόνο η αμφίδρομη επικοινωνία με το σύνολο των εκπαιδευτικών και των γονιών μπορεί να δώσει τις λύσεις στα χρόνια προβλήματα της κυπριακής εκπαίδευσης, τα οποία ασφαλώς δεν είναι μόνο οι εξετάσεις τετραμήνων. Η προτροπή προς την Υπουργό είναι να συνεχίσει και να εντατικοποιήσει αυτή την επικοινωνία την οποία έχει ήδη ξεκινήσει με τις συναντήσεις με τους Διευθυντές των σχολείων. Πρέπει όμως να γνωρίζει ότι η διαδικασία αυτή είναι χρονοβόρα γι΄ αυτό δεν πρέπει να προχωρήσει σε βεβιασμένες αλλαγές ζητώντας πίστωση χρόνου και κατανόηση και είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρει.»

Χωρίς άλλα σχόλια.

Τέως Επιθεωρητής Ηλεκτρολογίας

---

---

This thread has been closed from taking new comments.

---