Σύστημα Διορισμών: Ουσιαστικός διάλογος ή επικοινωνιακό «ροκάνισμα» χρόνου;

Σύστημα Διορισμών: Ουσιαστικός διάλογος ή επικοινωνιακό «ροκάνισμα» χρόνου;

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ* ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΣΑΠΗ**

Η πρόσφατη απάντηση της Υπουργού Παιδείας προς την ΠΟΕΔ φέρνει στο φως τις μονομερείς μεθοδεύσεις της επίσημης πλευράς, οι οποίες απειλούν άμεσα τη σταθερότητα του δημόσιου σχολείου. Η ευθύνη για το σημερινό τέλμα βαραίνει αποκλειστικά το Υπουργείο, το οποίο επιχειρεί να μετακυλήσει τις δικές του παλινδρομήσεις και καθυστερήσεις στην άλλη πλευρά. Αντί για έναν ειλικρινή και έγκαιρο σχεδιασμό ενόψει του κομβικού έτους 2027, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα τεχνητό αδιέξοδο που υπονομεύει την ίδια την εκπαίδευση.

Η στάση της συνδικαλιστικής μας οργάνωσης να ζητά επίμονα μια γραπτή και ολοκληρωμένη πρόταση πριν από οποιαδήποτε συνάντηση, αποτελεί μια απόλυτα λογική και αυτονόητη απαίτηση[1]. Η ουσιαστική διαβούλευση απαιτεί μελέτη των δεδομένων, ώστε να αποφεύγονται οι πρόχειρες προσεγγίσεις σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Παράλληλα, η διασφάλιση των συναδέλφων που στηρίζουν το σύστημα εδώ και χρόνια αποτελεί κόκκινη γραμμή για όλους μας. Η επιμονή στη διατήρηση της υφιστάμενης ισόποσης κατανομής προσλήψεων από τους δύο καταλόγους, σε καμία περίπτωση δεν εγκλωβίζει τη συζήτηση σε ένα στενό πλαίσιο, αλλά αντίθετα αποτελεί τη μόνη δοκιμασμένη, ορθολογική και νομικά κατοχυρωμένη λύση. Η διαπίστωση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι εκκρεμεί η εις βάθος ανάλυση ή εξέταση εναλλακτικών, ρεαλιστικών σεναρίων που να εγγυώνται την πραγματική διασφάλιση των υπηρετούντων εκπαιδευτικών

Το ερώτημα γύρω από το τι πραγματικά συνιστά διάλογο και με ποια μορφή ή συνέπεια διεξάγεται αυτός, παραμένει ανοικτό και επιδεικνύει την ανάγκη για σοβαρή αυτοκριτική. Εδώ και δύο χρόνια, η Υπουργός και τα στελέχη του Υπουργείου Παιδείας διαβεβαιώνουν δημόσια, αλλά και στις κατ' ιδίαν συναντήσεις με την ΠΟΕΔ, για την πρόθεσή τους να προχωρήσουν σε διάλογο και να αποστείλουν συγκεκριμένες προτάσεις. Επίσης, για περισσότερο από έναν χρόνο αναμενόταν η γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας για το θέμα, η οποία τελικά αποδείχθηκε ότι δεν αφορούσε κάποια συγκεκριμένη πρόταση, αλλά αποτελούσε απλώς μια σειρά γενικών ερωτημάτων γύρω από το σύστημα. Παρά το γεγονός ότι η ΠΟΕΔ κλήθηκε επανειλημμένα να κοινοποιήσει τις ήδη γνωστές και σταθερές θέσεις της, το Υπουργείο περιορίστηκε στην παρουσίαση ενός ασαφούς πλαισίου αρχών και προφορικών ιδεών. Οι προτάσεις αυτές είτε φαντάζουν εξαιρετικά πολύπλοκες, είτε τείνουν να περιπλέκουν ακόμα περισσότερο την υφιστάμενη κατάσταση. Χαρακτηριστικό είναι μάλιστα, ότι κατά την πρόσφατη συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών, αναφέρθηκε πως όσα είχαν παρουσιαστεί προφορικά θα έπρεπε να κατατεθούν εκ νέου στη Νομική Υπηρεσία. Πρόκειται για την ίδια ακριβώς υπηρεσία που για έναν ολόκληρο χρόνο επεξεργαζόταν μια γνωμάτευση, την οποία δεν έχουμε δει μέχρι σήμερα. Όλα αυτά τα στοιχεία σκιαγραφούν ανάγλυφα τη δυστοκία στη διεξαγωγή ενός ουσιαστικού διαλόγου για την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης. Αντιθέτως, παραπέμπουν περισσότερο σε μια τακτική κωλυσιεργίας και ροκανίσματος του χρόνου. Η προσέγγιση αυτή φαίνεται να οδηγεί εσκεμμένα τις εξελίξεις σε ένα σημείο όπου, υπό την πίεση του χρόνου, θα επιβληθεί εκβιαστικά ένα σύστημα που θα διαιωνίζει τις στρεβλώσεις και τα προβλήματα.

Η απάντηση της Υπουργού προς την ΠΟΕΔ[2], η οποία είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, ορθώνει επιπρόσθετα εμπόδια στην ομαλή εξέλιξη της διαδικασίας. Η κατηγορηματική απόρριψη της θέσης της ΠΟΕΔ, συνοδευόμενη από αιχμές περί έλλειψης ευελιξίας, δυναμιτίζει το κλίμα πριν καν ξεκινήσει η ουσιαστική συζήτηση. Φαντάζει ιδιαίτερα οξύμωρο να κατηγορείται η Οργάνωση για ακαμψία, τη στιγμή που η ίδια η ηγεσία του Υπουργείου παραδέχεται ότι η τελική γραπτή της πρόταση θα είναι έτοιμη σε λίγες μόνο ημέρες. Η έγκαιρη κοινοποίηση ενός τέτοιου κειμένου θα έπρεπε να είχε προηγηθεί των προσκλήσεων για διάλογο, ώστε να οικοδομηθεί εξαρχής το απαραίτητο κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης.

Το ζητούμενο αυτή τη στιγμή είναι η άμεση αποκλιμάκωση της έντασης και η επικέντρωση στην ουσία του προβλήματος. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα και οι λειτουργοί του έχουν ανάγκη από σταθερότητα, διαφάνεια και ξεκάθαρες προοπτικές για το επαγγελματικό τους μέλλον. Οποιαδήποτε προσπάθεια εκσυγχρονισμού του συστήματος διορισμών οφείλει να προχωρήσει με απόλυτο σεβασμό στους ανθρώπους που κράτησαν όρθια τα δημόσια σχολεία μας κατά τα τελευταία χρόνια. Απαιτείται ειλικρινής βούληση από πλευράς του ΥΠΑΝ για την εξεύρεση της χρυσής τομής, μακριά από τελεσίγραφα, επικοινωνιακά τεχνάσματα και στείρες αντιπαραθέσεις.

*Γενικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ., Βοηθός Γενικός Γραμματέας ΠΟΕΔ

*Βοηθός Γενική Οργανωτική Α.Κί.ΔΑ., Συμβασιούχος Εκπαιδευτικός

Tags ΜΙΧΑΛΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΣΑΠΗ, ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ, ΟΥΣΙΙΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΡΟΚΑΝΙΣΜΑ ΧΡΟΝΟΥ

Comments (0)





Add a new comment: