«Ανίκανοι» καθηγητές και ανούσια ύλη , τα μεγαλύτερα προβλήματα της παιδείας


  ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΣΙΑΚΑΛΛΗ*

Εδώ και αρκετά χρόνια συμμετέχω στους συνδέσμους γονέων προσφέροντας και εγώ ότι μπορώ στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Παρόλο που οι σύνδεσμοι γονέων ασχολούνται με αρκετά θέματα των σχολείων δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με τα κυριότερα θέματα που έχουν να κάνουν με την παιδεία, την διδακτέα ύλη και την ποιότητα των καθηγητών.

Η διδακτέα ύλη έχει καταντήσει τόσο πολύπλοκη και ανούσια που αντί να νιώθουν οι μαθητές χαρά και ικανοποίηση που μαθαίνουν καινούργια πράγματα νιώθουν βάρος και δυσφορία για όσα πρέπει να μάθουν και να θυμούνται μέχρι το διαγώνισμα ή τις εξετάσεις. Εννοείται  ότι αργότερα ελάχιστες ουσιώδεις γνώσεις παραμένουν στο μυαλό τους αφού τα ανούσια και ανιαρά υπερτερούν κατά πολύ.

Το δεύτερο και σημαντικότερο θέμα έχει να κάνει με τους καθηγητές που καλούνται να διδάξουν τα παιδιά μας όλες αυτές τις γνώσεις, που απαιτούνται, για να ωριμάσουν και να γίνουν οι αυριανοί σωστοί πολίτες αυτής της χώρας.

  1. 1.       Υπάρχει σήμερα σύστημα αξιολογήσεις που επιτρέπει μόνο σε άξιους καθηγητές να διδάσκουν;
  2. 2.       Υπάρχει σύστημα που απομακρύνει τους «ανίκανους» καθηγητές;

Κατά την δική μου άποψη, «ανίκανος» καθηγητής είναι ο καθηγητής που δεν μπορεί να μεταδώσει το μάθημα προς τους μαθητές του, διευκρινίζοντας ότι μετάδοση είναι το τι παίρνει ο μαθητής και όχι το τι λέει ο καθηγητής.

Όταν εγώ ήμουν μαθητής την δεκαετία του 1980 δυσφορούσα με τα χάλια των «ανίκανων» καθηγητών,. Σήμερα που ακούω τα παιδία μου να λένε τα ίδια αποφάσισα να κάνω κάτι.

Πρόσφατα ένας «ανίκανος» καθηγητής αποτέλεσε έντονο θέμα συζήτησης στην  Ομοσπονδία Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης Λάρνακας αφού τον έδιωχναν από σχολείο σε σχολείο. Το Υπουργείο Παιδείας δυστυχώς, δεν έχει αποδοτικό σύστημα αξιολόγησης, με αποτέλεσμα ένας ανεπαρκής  καθηγητής να παραμένει στα καθήκοντα του ασχέτως εάν μπορεί να τα εκτελέσει ή όχι.

Πιο πρόσφατα   το όνομα κάποιου άλλου «καθηγητή»  συνδέθηκε με κάτι άλλο πιο  ανεπίτρεπτο για την κοινωνία  και το σύστημα του Υπουργείου Παιδείας τι έκανε;  Μα φυσικά έκανε το αυτονόητο τον έστειλε σε άλλο σχολείο και το αποτέλεσμα το ακούσαμε από τα ΜΜΕ.

Τι μπορώ να κάνω εγώ, ένας απλός πολίτης;

Ε λοιπόν θα κάνω ότι μπορώ ούτως ώστε τα εγγόνια μου να μην τραβάνε το ίδιο ζόρι με τα παιδιά μου από τη δημόσια εκπαίδευση.

  1. 1.       Γνωστοποιώ την άποψη μου με στόχο να βρω συμμάχους.
  2. 2.       Το έχω ήδη βάλει ως θέμα συζήτησης στο Σύνδεσμο Γονέων που είμαι μέλος
  3. 3.       Έχω ζητήσει να παραστώ στην επόμενη συνεδρία της Ομοσπονδίας Γονέων Λάρνακας για να παρουσιάσω την άποψή μου ελπίζοντας ότι θα βρω κατανόηση και όπως ζητήσουμε όλοι μαζί έντονα να παρθούν άμεσες αποφάσεις για την διδακτέα ύλη και ιδιαίτερα για το σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Ίσως θα πρέπει και να γίνουν πιο έντονες αντιδράσεις ώστε να πάρουν οι αρμόδιοι τα σωστά μυνήματα.
  4. 4.       Θα συνεχίσω να σκέφτομαι και να ενεργώ μέχρι να διορθωθούν τα κακώς έχοντα.

Εννοείται ότι η ορολογία «ανίκανος»  καθηγητής δεν ισχύει για τους πολλούς καθηγητές που ευσυνείδητα προσπαθούν και καταφέρνουν να διδάξουν σωστά τα παιδιά μας. Δεν έχω κάτι προσωπικό με κανένα καθηγητή ως άτομο, αλλά το πρόβλημα μου είναι με το σύστημα εκπαίδευσης που έχουμε στην Κύπρο.

“Εάν θέλεις να κάνεις κάποιον να καταλάβει ότι αυτό που κάνει δεν σου αρέσει πλέον τότε πρέπει εσύ να αντιδράσεις διαφορετικά από ότι αντιδρούσες μέχρι σήμερα”

*Μαθητής του 1980 και γονέας του 2015




Comments (0)


This thread has been closed from taking new comments.



Newsletter















29