Για μια ουσιαστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΝΙΚΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΥ*

 Η ανάγκη για ένα σύστημα αξιολόγησης στην εκπαίδευση είναι αδιαμφισβήτητη. Μια σύγχρονη και δημοκρατική πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου, όχι μόνο μέσα από μηχανισμούς ελέγχου, αλλά κυρίως μέσα από διαδικασίες στήριξης και ενδυνάμωσης των εκπαιδευτικών. Η αξιολόγηση, όταν είναι επικοδομητική, λειτουργεί ως εργαλείο αυτογνωσίας, επαγγελματικής ανάπτυξης και συλλογικής βελτίωσης του εκπαιδευτικού και του σχολείου.

Η αξιολόγηση πρέπει να έχει διπλό χαρακτήρα:

Διαμορφωτικό, ώστε να εντοπίζονται ανάγκες, να παρέχεται ανατροφοδότηση και να στηρίζεται η επαγγελματική μάθηση του εκπαιδευτικού.

Αποτιμητικό, ώστε να αναγνωρίζεται και να τεκμηριώνεται το έργο του εκπαιδευτικού σε διάφορους τομείς όπως η επάρκεια στο διδακτικό έργο, παιδαγωγική προσέγγιση, διαπροσωπικές σχέσεις, συνεργασία και επαγγελματισμός.

Για να είναι όμως μια τέτοια διαδικασία αξιόπιστη και δίκαιη, προϋποθέτει αξιολογητές με επαγγελματική επάρκεια και κατάρτιση στον τομέα της εκπαιδευτικής αξιολόγησης. Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι η επιτυχία τέτοιων συστημάτων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συνέπεια, την εκπαίδευση και την αντικειμενικότητα των αξιολογητών. Στη Φινλανδία, για παράδειγμα, η αξιολόγηση εντάσσεται σε ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης και συνεχούς επαγγελματικής ανάπτυξης, όπου ο αξιολογητής λειτουργεί περισσότερο ως καθοδηγητής και λιγότερο ως ελεγκτής.

Στο κυπριακό πλαίσιο, κάθε σχέδιο αξιολόγησης θα πρέπει να στοχεύει πρωτίστως στη βελτίωση και στήριξη του εκπαιδευτικού, παρέχοντάς του ευκαιρίες αναστοχασμού, επιμόρφωσης και καθοδήγησης. Η αξιολόγηση δεν μπορεί να ταυτίζεται με τη γραφειοκρατία ή με ένα σύστημα επιβολής κυρώσεων· πρέπει να είναι μέρος μιας κουλτούρας εμπιστοσύνης, διαλόγου και επαγγελματικής εξέλιξης. Εξίσου σημαντικό είναι να διασφαλιστεί ότι το οποιοδήποτε σχέδιο θα είναι τεκμηριωμένο επιστημονικά και προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες του κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί μηχανιστικά ένα μοντέλο, χωρίς να ληφθούν υπόψη το πλαίσιο, η κουλτούρα και οι πραγματικές συνθήκες των κυπριακών σχολείων.

Τέλος, είναι απαραίτητο το σχέδιο να είναι προϊόν διαβούλευσης, σύγκλισης και συνδιαμόρφωσης μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων: της πολιτείας, των συνδικαλιστικών οργανώσεων, των μάχιμων εκπαιδευτικών και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Μόνο μέσα από έναν γόνιμο διάλογο και με κοινό στόχο τη βελτίωση της εκπαίδευσης μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα σύστημα αξιολόγησης που να είναι δίκαιο, αξιόπιστο και αποδεκτό.

Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις, οι εκπαιδευτικοί και η κοινωνία δεν αντιτίθενται στην αξιολόγηση. Αντιθέτως, επιζητούν ένα σύστημα που θα αναγνωρίζει την προσπάθεια, θα στηρίζει την ανάπτυξη και θα υπηρετεί την ποιότητα στην εκπαίδευση. Η αξιολόγηση δεν πρέπει να είναι φόβητρο, αλλά εργαλείο εμπιστοσύνης και προόδου.

*ΒΔ Δημοτικής Εκπαίδευσης

Tags ΝΙΚΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΥ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

---

---

---

This thread has been closed from taking new comments.

---