Ήγγικεν η ώρα: Από τις υποσχέσεις να περάσουμε - επιτέλους - στις πράξεις

ΠΟΕΔ
22 Νοε 2025 - 11:07

Ήγγικεν η ώρα: Από τις υποσχέσεις να περάσουμε - επιτέλους - στις πράξεις

*ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΤΙΝΗ

Η προχθεσινή (20/11) πρωινή παρέμβαση της Υπουργού Παιδείας, Αθηνάς Μιχαηλίδου, στο Τρίτο του ΡΙΚ, μόνο ως προκλητική ως προς το περιεχόμενό της μπορεί να χαρακτηριστεί. Για ακόμη μια φορά, επιχειρήθηκε η ωραιοποίηση μιας πραγματικότητας που δεν σώζεται με λεκτικά τεχνάσματα.

Η κ. Υπουργός μίλησε για τον προϋπολογισμό του 2026 και για τη μη εφαρμογή των ίδιων των αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου - ένα θέμα που έχουμε αναδείξει επανειλημμένως. Κι όμως, η απάντησή της στη δημοσιογράφο δεν αφήνει απλώς ερωτηματικά. Αφήνει σοβαρές σκιές. Διότι τα δεδομένα δεν είναι θέμα άποψης. Είναι αδιάψευστα.

Το Υπουργικό Συμβούλιο πήρε μια ξεκάθαρη απόφαση:

Στον προϋπολογισμό του 2026 έπρεπε να ενταχθούν θέσεις προαγωγής, με διαδικασίες πλήρωσης που θα άρχιζαν το 2027.

Γιατί στον προϋπολογισμό του 2026;

Α. Επειδή για να δοθούν οι θέσεις το 2027, η ΕΕΥ υποχρεωτικά θα έπρεπε να τις προκηρύξει πριν το τέλος του 2026.

Β. Επειδή το Ταμείο Ανάκαμψης, όπως οι ίδιοι λένε, δεν περιμένει: η υλοποίηση ολοκληρώνεται τον Αύγουστο του 2026.

Και τι επέλεξαν να κάνουν;

Αντί να ενσωματώσουν τις δικές τους αποφάσεις στον προϋπολογισμό, μας ανακοίνωσαν ότι θα φέρουν… συμπληρωματικό προϋπολογισμό (παρεμπιπτόντως, φέτος μας διαβεβαίωναν με στόμφο ότι δεν θα υπάρξει ξανά συμπληρωματικός) ή θα τα στείλουν στην λεγόμενη Επιτροπή Παρακολούθησης!

Εύλογα, λοιπόν, αναρωτιόμαστε:

Έχουν πράγματι την πρόθεση να διαθέσουν τα απαραίτητα κονδύλια για να στηριχθεί η μεταρρύθμιση της αξιολόγησης;

Ή μήπως στόχος είναι να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι “κάτι γίνεται” - αλλά χωρίς καμία οικονομική δέσμευση;

Η ρητορική αυτή πλέον δεν πείθει κανέναν. Η πραγματικότητα έχει ξεγυμνώσει τις προφάσεις. Και ολοένα περισσότεροι βουλευτές αντιλαμβάνονται τι ακριβώς επιχειρείται.

Η κυβέρνηση οφείλει τώρα, όχι “κάποια στιγμή”, να εξετάσει σοβαρά το οικονομικό σκέλος της πρότασης. Άλλωστε, υπάρχουν αρκετά σημεία που ούτε καν έχουν εγκριθεί από το Υπουργικό - παρά τις προφορικές δεσμεύσεις και τα γραπτά που μοιράζονται δεξιά κι αριστερά χωρίς θεσμικό αντίκρισμα. Ξέρετε πόσα έχουν υποσχεθεί χωρίς να έχουν περάσει ποτέ από Υπουργικό;

Αναμένουμε, λοιπόν, ένα ξεκάθαρο, δεσμευτικό πλάνο στήριξης της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης - όχι άλλες διακηρύξεις, υποσχέσεις, «δεσμεύσεις» χωρίς περιεχόμενο.

Και είμαι βέβαιος:

Η Βουλή δεν θα θελήσει να γίνει συνένοχη σε μια προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης - και, ενδεχομένως, ακόμη και θεσμών. Είναι μονόδρομος για τη Βουλή να υιοθετήσει τις τεκμηριωμένες, σοβαρές και ειλικρινείς θέσεις της ΠΟΕΔ.

Διότι οφείλουμε επιτέλους να πούμε τα πράγματα όπως είναι. Και να σταματήσει το θέατρο των εντυπώσεων.

*Εκπαιδευτικός