ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΨΑΛΤΗ* Εδώ και αρκετό καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτόγνωρης διένεξης μεταξύ των εκπαιδευτικών και του εργοδότη τους που δεν είναι άλλος από το κράτος. Πρωτοφανής εξίσου και η αφορμή για αυτή την διαμάχη, αφού αυτή είχε ως

ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΡΗΓΟΡΗ Α. ΜΑΚΡΙΔΗ Ph.D.* «Το Εκπαιδευτικό Σύστημα της Κύπρου παρομοιάζει με σύστημα προβληματικής προμήθειας νερού που έχει πρόβλημα ο διακόπτης αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν και σκουριασμένοι αγωγοί νερού»

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ* Εκ προοιμίου καταθέτω την προσωπική μου άποψη: Στα δημόσια σχολεία η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών κάθε μέρα καταθέτει την ψυχή της ως αντίδωρο για τη μόρφωση των παιδιών μας. Σεμνύνομαι να λέγω ότι έμαθα ελληνικά

«Η ανταμοιβή μετά την προσφορά» ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΑΚΡΙΔΗ Ph. D.* Διαχρονικά οι εκπαιδευτικοί μέσω των οργανώσεων τους και οι διαχειριστές της εκπαίδευσης μέσω του Υπουργείου Παιδείας πήραν και έδωσαν υπηρεσίες/ωφελήματα και δράση/ανταλλάγματα από τους εκπαιδευτικούς δίνοντας

ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ* Παρακολουθώντας τις τελευταίες τις τελευταίες μέρες τα τεκταινόμενα στην παιδεία του τόπου που μεγάλωσα και υπηρέτησα ως δάσκαλος Δημοτικής, δεν θα μπορούσα να παραμείνω αμέτοχος στον δημόσιο διάλογο για τη παιδεία. Παρόλο που πλέον

ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗ ΒΙΟΛΑΡΗ* Δυστυχώς, είμαστε μάρτυρες, για άλλη μια φορά, μιας κρίσης στην εκπαίδευση η οποία απειλεί να επηρεάσει την ομαλή έναρξη του νέου ακαδημαϊκού έτους, αλλά το κυριότερο την προσπάθεια διόρθωσης των κακώς εχόντων στην Παιδεία

ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΑΚΡΙΔΗ* Αγαπητοί εκπαιδευτικοί και μη, δεν συζητώ το λόγο ή τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκαν κάποιες μειώσεις σε διδακτικό χρόνο, ίσως αυτός να ήταν ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί μια μείωση που εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά έπρεπε να γίνει από μόνη της.

....και η επίθεση ενάντια στη δημόσια εκπαίδευση ΤΗΣ ΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΑΛΑΝΙΔΟΥ* Για να κρύψουν την απώτερη πολιτική τους για διάλυση του δημόσιου σχολείου και την αντιδραστικότητα στον τρόπο προώθησης του «αποφασίσουμε και

ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΠΑΡΗ* Είναι με μεγάλη έκπληξη, αιφνιδιασμό και σχεδόν τρόμο που πληροφορήθηκα τη σύσταση – οδηγία προς τους δημοσιογράφους να χρησιμοποιούν συγκεκριμένο «γλωσσάρι» στην καθημερινή δουλειά τους να ενημερώνουν τους πολίτες και να μην

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Κ. ΠΕΡΣΙΑΝΗ* Το συναίσθημα που θέλει να αποτυπώσει το άρθρο αυτό το έχει εκφράσει πολύ εύστοχα πριν ένα περίπου μήνα με επιστολή του στον Φιλελεύθερο ο φίλος θωρακοχειρουργός Ανδρέας Δημητριάδης χρησιμοποιώντας ως τίτλο την περίφημη εικόνα