Η επιστολή Αννίτας και η απάντηση Μιχαηλίδου: μια ανάλυση πίσω από τις γραμμές

ΠΟΕΔ
04 Φεβ 2026 - 09:15

Η επιστολή Αννίτας και η απάντηση Μιχαηλίδου: μια ανάλυση πίσω από τις γραμμές

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΤΙΝΗ*

Η ψήφιση της πολυσυζητημένης νομοθεσίας για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συνοδεύτηκε από μια σειρά ηχηρών διακηρύξεων του Υπουργείου Παιδείας και ειδικότερα, από πλευράς της ίδιας της κ. Υπουργού Παιδείας. Ακούσαμε για «εκσυγχρονισμό», για «άμεσο όφελος» των μαθητών και άλλα βαρύγδουπα, ενώ επικοινωνιακά μας το παρουσίαζαν ως ένα εγχείρημα που θα αποτελούσε το φάρμακο για κάθε παθογένεια του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Στην πράξη, ωστόσο, οι βαρύγδουπες αυτές εξαγγελίες παραμένουν φυσικά κενό γράμμα. Τώρα που έκλεισαν οι κουρτίνες της Βουλής, αντί για αναβάθμιση, τα σχολεία μας βρίσκονται αντιμέτωπα με τα ίδια -αν όχι οξύτερα- προβλήματα, ενώ η κ. Υπουργός φαίνεται να υποτιμά το τεράστιο διοικητικό βάρος που επωμίζονται οι σχολικές μονάδες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη εγκύκλιος για «ενημερώσεις -εξπρές» σχετικά με μια νομοθεσία που παρουσιάζει σοβαρά κενά. Τελικά, το μόνο «άμεσο» αποτέλεσμα που βλέπουν οι μαθητές είναι η περαιτέρω επιβάρυνση των σχολικών μονάδων και των 15.000 εκπαιδευτικών, με διαδικτυακές «επιμορφώσεις», χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα στην καθημερινότητα της τάξης.

Το έλλειμμα οδικού χάρτη και η παρέμβαση της Αννίτας

Για την πραγματική στήριξη των σχολείων και τον απαραίτητο διοικητικό χρόνο, το ΥΠΑΝ τηρεί δημόσια σιγή ιχθύος. Οι όποιες αναφορές της ΥΠΑΝ παραπέμπουν σε έναν αόριστο μελλοντικό χρόνο, γεμάτο αστερίσκους, υποσημειώσεις και γραφειοκρατικές παραπομπές στο Υπουργείο Οικονομικών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιστολή της Αννίτας Δημητρίου προς την κ. Μιχαηλίδου κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και έχουν αργήσει πολύ, ενώ αυτά θα έπρεπε να γίνουν προ της ψήφισης. Επιβεβαιώνει, δηλαδή, αυτό που τονίζαμε εξ αρχής: δεν μπορείς να νομοθετείς χωρίς πρόνοια για την εφαρμοσιμότητα. Η ανάγκη για έναν συμφωνημένο οδικό χάρτη, με ορίζοντα υλοποίησης το 2028 και σαφή δέσμευση μέχρι τις αρχές Μαρτίου, είναι πλέον αδήριτη. Και αυτό που καταγράφεται στην επιστολή της Αννίτας Δημητρίου είναι σαφές και προς την ορθή κατεύθυνση.

Η ρητορική των «ΘΑ» έναντι της πραγματικότητας

Θα περίμενε κανείς από το Υπουργείο να αξιοποιήσει αυτή την πρόταση της Αννίτας Δημητρίου και του Δημοκρατικού Συναγερμού ως βάση συνεργασίας. Αντίθετα, η απάντηση της κ. Υπουργού αναλώθηκε σε μια ρητορική αναμονής τύπου ΘΑΘΑΘΑ:

ΥΠΑΝ: ΘΑ γίνουν διαβουλεύσεις.

ΥΠΑΝ: ΘΑ εξεταστούν τα δεδομένα.

ΥΠΑΝ: ΘΑ εξαρτηθούν όλα από τις «δυνατότητες του κράτους».

Είναι οξύμωρο, κατά την άποψή μου, να βρίσκονται «εύκολα» 55 θέσεις επιθεωρητών, αλλά την ίδια στιγμή να αγνοείται επιδεικτικά ο ασφυκτικός φόρτος των Διευθυντών και των Βοηθών Διευθυντών που καλούνται να κρατήσουν τα σχολεία όρθια.

Ιδού η Ρόδος...

Η κ. Υπουργός αποφεύγει επιμελώς να δεσμευτεί στον ορίζοντα του Μαρτίου που ρητώς αναφέρεται στην επιστολή της Αννίτας. Είναι κοινό μυστικό πως υπάρχει απροθυμία για ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα στήριξης. Πίσω από τις κλειστές πόρτες λέγονται πολλά, άλλωστε… Και σε υποσχέσεις και στο διά ταύτα.

Ευχή μας είναι η κ. Μιχαηλίδου να μας διαψεύσει. Να παρουσιάσει έναν έντιμο και υλοποιήσιμο οδικό χάρτη πριν η νέα νομοθεσία καταστεί άλλο ένα ανεφάρμοστο βάρος για το σύστημα. Τα σχολεία μας δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν ατέρμονες διαβουλεύσεις. Η στήριξη των σχολείων μας δεν είναι επιλογή, είναι επιτακτική ανάγκη.

*Εκπαιδευτικός