- ΠΟΕΔ
- 27 Οκτ 2025 - 14:36
Η υποστελέχωση πνίγει τη Δημόσια Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση
- Οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί γυρίζουν την πλάτη στο Δημόσιο Σχολείο: τα -Ολοήμερα Σχολεία αστελέχωτα και οι αντικαταστάσεις μένουν αδιάθετες, ενώ το ΥΠΑΝ σιωπά.
ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ*
Βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της σχολικής χρονιάς και ήδη τα προβλήματα υποστελέχωσης είναι ορατά σε κάθε γωνιά της Δημόσιας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Καθώς θα πλησιάζουμε στον χειμώνα, το πρόβλημα αναμένεται να διογκωθεί, αφήνοντας πίσω του σχολεία αποδυναμωμένα, παιδιά χωρίς την αναγκαία στήριξη και εκπαιδευτικούς στα όρια της εξάντλησης.
Τα παιδιά των Δημόσιων Σχολείων, είτε φοιτούν στα Ολοήμερα είτε περιμένουν την απαραίτητη παιδαγωγική στήριξη μέσω αντικαταστάσεων, συνεχίζουν να βιώνουν τις συνέπειες μιας διαχρονικής αδράνειας. Οι σχολικές μονάδες λειτουργούν εδώ και εβδομάδες με ελλείψεις, τα κενά συσσωρεύονται και οι τάξεις μένουν χωρίς εκπαιδευτικούς.
Στις 16 Οκτωβρίου 2025 προκηρύχθηκαν 18 κενές θέσεις μερικής απασχόλησης στα Ολοήμερα Σχολεία[1], ενώ τα σχολεία λειτουργούσαν ήδη για πάνω από ένα μήνα χωρίς το απαραίτητο προσωπικό. Την επόμενη ημέρα, η ΕΕΥ προχώρησε σε μόλις 7 διορισμούς, γεγονός που φανερώνει όχι μόνο την έλλειψη ενδιαφέροντος, αλλά και τη βαθιά κρίση εμπιστοσύνης των εκπαιδευτικών προς το σύστημα. Λίγες μέρες αργότερα, στις 22 Οκτωβρίου 2025, προκηρύχθηκαν εκ νέου 11 θέσεις μερικής απασχόλησης στα ΠΟΣ. Από αυτές, μόνο 2 πληρώθηκαν την επόμενη ημέρα. Οι αριθμοί αυτοί αποκαλύπτουν μια ανησυχητική εικόνα: το Υπουργείο δεν μπορεί πλέον να καλύψει, ούτε τις βασικές ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ώστε να λειτουργήσουν ομαλά τα σχολεία.
Και δεν είναι μόνο τα Ολοήμερα! Καθημερινά δεκάδες αντικαταστάσεις στη Δημοτική, Προδημοτική και Ειδική Εκπαίδευση παραμένουν αδιάθετες. Το αποτέλεσμα είναι τραγικό! Μαθητές που χάνουν πολύτιμες ώρες μάθησης, εκπαιδευτικοί που εξαντλούνται προσπαθώντας να καλύψουν τα κενά συναδέλφων και ένα σύστημα που δείχνει ανεπαρκές.
Οι εκπαιδευτικοί έχουν γυρίσει την πλάτη στο Δημόσιο Σχολείο, όχι γιατί έπαψαν να πιστεύουν σε αυτό, αλλά γιατί η Πολιτεία τους έχει εγκαταλείψει ή τους αγνοεί επιδεικτικά εδώ και χρόνια. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν χιλιάδες αδιόριστοι στους καταλόγους, ελάχιστοι ανταποκρίνονται πλέον στις προκηρύξεις. Και είναι λογικό, αφού όταν η εργασία προσφέρεται με επισφαλείς όρους, χαμηλές απολαβές, αβέβαιο εργασιακό μέλλον και χωρίς προοπτική, το επάγγελμα μετατρέπεται σε προσωρινό καταφύγιο, όχι σε σταθερή επιλογή ζωής.
Το ΥΠΑΝ φέρει τεράστια ευθύνη για αυτή την κατάσταση. Εδώ και μήνες ακούμε για “βελτιώσεις”, “αναθεωρήσεις” και “νέες πολιτικές”, όμως, στην πράξη, τίποτα δεν αλλάζει. Το ΥΠΑΝ απέτυχε να εξασφαλίσει το δικαίωμα των συμβασιούχων μερικής απασχόλησης να εργάζονται και σε αντικαταστάσεις, ακόμη και με προϋποθέσεις, παρά τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις της ΠΟΕΔ και τις ανακοινώσεις της ΕΕΥ. Παράλληλα, δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική προσπάθεια βελτίωσης των όρων και του πλαισίου εργασίας τόσο των συμβασιούχων μερικής απασχόλησης στα ΠΟΣ όσο και των αντικαταστατών, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επαρκές ενδιαφέρον για εργασία υπό αυτά τα καθεστώτα
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ξεκάθαρη. Σχολεία χωρίς προσωπικό, μαθητές χωρίς στήριξη, εκπαιδευτικοί χωρίς ανάσα. Η Δημόσια Εκπαίδευση δεν μπορεί να στηρίζεται στην καλή θέληση ή στην υπερεργασία των άλλων. Χρειάζεται σταθερότητα, αξιοπρεπείς συνθήκες, επαγγελματικό σεβασμό και πολιτική βούληση. Οι αριθμοί των κενών, οι συνεχείς επαναπροκηρύξεις και η χαμηλή ανταπόκριση των υποψηφίων δεν είναι απλώς τεχνικά ζητήματα, αλλά καθρέφτης της βαθιάς κρίσης που βιώνουμε.
Την ώρα που το ΥΠΑΝ εξακολουθεί να παρουσιάζει το νέο σύστημα αξιολόγησης ως εκείνο που θα βελτιώσει θεαματικά το Δημόσιο Σχολείο η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Το Δημόσιο Σχολείο δεν θα βελτιωθεί με ένα μαγικό ραβδί, ειδικά όταν το ανθρώπινο δυναμικό εργάζεται σε δύσκολες, πιεστικές και ενίοτε απαράδεκτες συνθήκες. Δεν θα ήταν υπερβολή να αναφερθεί, πως το Δημόσιο Σχολείο στηρίζεται πρώτα και κύρια στους/στις εκπαιδευτικούς, που είναι και ο πυρήνας του. Και όταν το έκτακτο προσωπικό εξαθλιώνεται ή γυρίζει την πλάτη σε αυτό, το μόνιμο προσωπικό αναπόφευκτα εργάζεται κι αυτό υπό πίεση. Με τραγικές εργασιακές συνθήκες και αβέβαιο μέλλον, το ανθρώπινο δυναμικό δεν μπορεί να αποδώσει, ούτε και να επενδύσει στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Όταν οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι, ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας, τότε η απογοήτευση και η αποστροφή είναι αναπόφευκτες.
Η ευθύνη του ΥΠΑΝ είναι πλέον ασήκωτη και οφείλει να προχωρήσει σε ουσιαστικές λύσεις! Αναβάθμιση των όρων εργασίας, εξασφάλιση αξιοπρεπών απολαβών, αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εκπαιδευτικών, διασφάλιση του μέλλοντός τους με διατήρηση των καταλόγων διοριστέων και κυρίως σεβασμό στον ρόλο του/της εκπαιδευτικού ως πυλώνα του Δημόσιου Σχολείου. Μέχρι τότε, οι τάξεις θα μένουν χωρίς εκπαιδευτικούς, τα παιδιά χωρίς τη στήριξη που δικαιούνται και οι εκπαιδευτικοί χωρίς ανάσα.
*Γενικός Γραμματέας Α.Κί.ΔΑ., Βοηθός Γενικός Γραμματέας ΠΟΕΔ
Comments (0)
This thread has been closed from taking new comments.
