Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Ημερίδα Αρχαίων Ελληνικών με θέμα: «Διδάσκοντας Αρχαία Ελληνικά... Κατανόηση κειμένου». Η Ημερίδα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2026, από τις 09:00 μέχρι τις 13:30, στο Λύκειο Αρχαγγέλου Απόστολος Μάρκος, στη Λευκωσία και επαναλήφθηκε το Σάββατο, 07 Φεβρουαρίου 2026, από τις 09:00 μέχρι τις 13:30, στο Λύκειο Λινόπετρας, στη Λεμεσό.

Την Ημερίδα διοργάνωσε η Ομάδα Εργασίας του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών της Διεύθυνσης Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας (ΥΠΑΝ). Απευθυνόταν σε φιλολόγους Γυμνασίων και Λυκείων και στόχευε στη διευκρίνιση της έννοιας «κατανόηση αρχαιοελληνικού κειμένου, όπως αυτή χρησιμοποιείται στο Αναλυτικό Πρόγραμμα του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών» και στην παρουσίαση τρόπων προσέγγισης του αρχαιοελληνικού κειμένου μέσα από διδακτικά σενάρια. Το περιεχόμενο της Ημερίδας βασίστηκε στο Αναλυτικό Πρόγραμμα Αρχαίων Ελληνικών, στους Δείκτες Επιτυχίας και Επάρκειας, καθώς και στις διδακτικές οδηγίες που έχουν ενσωματωθεί στους Προγραμματισμούς του μαθήματος.

Εκ μέρους του Αναπληρωτή Διευθυντή Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης Δρος Γεώργιου Κουτσίδη, αναγνώστηκαν χαιρετισμοί και κηρύχθηκε η έναρξη των εργασιών της Ημερίδας, στη Λευκωσία από τον Δρα Λεωνίδα Γαλάζη, Πρώτο Λειτουργό Εκπαίδευσης, και στη Λεμεσό από την Δρα Χρυσούλα Χατζηχρίστου, ΕΜΕ Μαθηματικών. Ο Δρ Κουτσίδης στον χαιρετισμό του επεσήμανε πως τέτοιες επιμορφωτικές δράσεις, οι οποίες αποτελούν βασικό πυλώνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, συμβάλλουν στη βελτίωση και ανανέωση της διδακτικής πράξης και ενδυναμώνουν τον ρόλο του εκπαιδευτικού, προσφέροντάς του μεθοδολογικά εργαλεία που καθιστούν το μάθημα πιο άμεσο, ελκυστικό και αποτελεσματικό για τους μαθητές. Με αυτό τον τρόπο, τόνισε, το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών αναδεικνύεται ως πεδίο καλλιέργειας της κριτικής σκέψης, της γλωσσικής παιδείας και της ανθρωπιστικής αγωγής, ιδιαίτερα σε μια εποχή συνεχών αλλαγών και παιδαγωγικών προκλήσεων.

Τελειώνοντας, ευχαρίστησε θερμά τις εισηγήτριες και τον εισηγητή, τις/τους εκπαιδευτικούς για το ενδιαφέρον τους να παρακολουθήσουν τις εργασίες της Ημερίδας και συνεχάρη τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής για την άρτια διοργάνωση της Ημερίδας.

Ακολούθως, η Δρ Καλλιόπη Χριστοφόρου Πούγιουρου, Επιθεωρήτρια Φιλολογικών Μαθημάτων και Υπεύθυνη για το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών, ανέπτυξε το θέμα:

«Τι σημαίνει κατανόηση κειμένου;» Η Δρ Πούγιουρου ανέφερε ότι η κατανόηση κειμένου αποτελεί ουσιαστική και όχι επιφανειακή διδακτική προσέγγιση, μέσω της οποίας γίνεται εξήγηση, ερμηνεία και ανάλυση των στοιχείων που χρησιμοποιούνται, ώστε να αποκτήσει νόημα το κείμενο, δηλαδή του λεξιλογίου, της γραμματικής και του συντακτικού. Επεσήμανε ότι η κατανόηση ενός κειμένου είναι καλλιέργεια δεξιοτήτων, κριτικής σκέψης και όχι απλή αποστήθιση, τονίζοντας πως αυτή επιτυγχάνεται μέσα από την τριβή με τα κείμενα. Τέλος παρουσίασε συγκεκριμένα διδακτικά παραδείγματα κατανόησης κειμένου, τόσο για το Γυμνάσιο όσο και για το Λύκειο, μέσω της κειμενοκεντρικής προσέγγισης και στη βάση της μεθοδολογίας που προτείνεται στο αναλυτικό πρόγραμμα των Αρχαίων Ελληνικών, καθώς και εναλλακτικούς τύπους ασκήσεων κατανόησης και απόδοσης του κειμένου.

Ακολούθως παρουσιάστηκαν τρόποι προσέγγισης του αρχαιοελληνικού κειμένου μέσα από διδακτικά σενάρια. Αρχικά, οι φιλόλογοι κ. Αφροδίτη Σπανού και κ. Αλεξία Τάνου ανέπτυξαν το θέμα: «Πρωταγόρας ΙΑ΄: Μια νέα μεθοδολογική προσέγγιση». Οι κ. Σπανού και Τάνου ανέφεραν πως η επιλογή του συγκεκριμένου κειμένου, το οποίο διδάσκεται στη Γ΄ Λυκείου, δεν ήταν τυχαία, καθώς προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις και μεθοδολογικές προσεγγίσεις. Η εισήγησή τους, η οποία απετέλεσε πρόταση που εκπονήθηκε στο πλαίσιο της επικαιροποίησης του αναλυτικού προγράμματος του μαθήματος, έγινε στη βάση δύο αξόνων: της νοηματοδότησης του κειμένου και της κατανόησης του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Η επόμενη εισήγηση με θέμα: «Ἰσοκράτους Αρχίδαμος 34-36. Από τα ΝΕ στα ΑΕ και αντίστροφα: Τεχνικές προσέγγισης κειμένου» έγινε από την κ. Ευρυδίκη Κωνσταντίνου, φιλόλογο. Στην εισήγησή της η κ. Κωνσταντίνου ανέδειξε τη συμβολή των Νέων Ελληνικών στην προσέγγιση ενός αρχαιοελληνικού κειμένου και εστίασε σε εναλλακτικές διδακτικές μεθόδους και τρόπους προσέγγισης που μπορούν να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο της διδασκαλίας ενός αρχαιοελληνικού κειμένου.