ΥΠΑΝ και Αστυνομία αδυνατούν να προστατεύουν τους εκπαιδευτικούς

ΟΕΛΜΕΚ
18 Μαρ 2026 - 12:45

ΥΠΑΝ και Αστυνομία αδυνατούν να προστατεύουν τους εκπαιδευτικούς

Η ΟΕΛΜΕΚ οφείλει να αντιδράσει δυναμικά.

ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΜΑΥΡΑΤΣΑ*

Δεν περνά σχεδόν μέρα χωρίς να χτυπήσει το τηλέφωνο με νέα περιστατικά εκβιασμών, απειλών και βίας απέναντι σε εκπαιδευτικούς. Γιαυτό δεν πρόκειται να σταματήσω να θίγω αυτό το σοβαρό ζήτημα από τη στιγμή που η κατάσταση έχει ξεφύγει επικίνδυνα. Αυτοκίνητα συναδέλφων καταστρέφονται, εκπαιδευτικοί εξυβρίζονται, απειλούνται, δέχονται ακόμη και σωματικές επιθέσεις τόσο απο μαθητές, όσο και απο γονείς. Και το πιο εξοργιστικό; Οι γονείς αντί να αποδοκιμάσουν, καλύπτουν και ενθαρρύνουν αυτές τις συμπεριφορές. Οι ίδιοι απειλούν για εμπρησμούς, προπηλακιζουν, εκφοβίζουν, όλα αυτά επειδή εφαρμόστηκε ο κανονισμός, επειδή επιβλήθηκε μια αποβολή ή μπήκε ένας βαθμός που «δεν άρεσε».

Στο τέλος της ημέρας δεν είναι τα παιδιά το πρόβλημα. Τα παιδιά καθρεφτίζουν τα πρότυπα που βλέπουν. Όταν το σπίτι διδάσκει ατιμωρησία, αυθαιρεσία και επιθετικότητα, το σχολείο καλείται να διαχειριστεί τις συνέπειες. Δεν θα γίνουν οι εκπαιδευτικοί οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της ανευθυνότητας όμως.

Το ΥΠΑΝ έχει τεράστια ευθύνη. Δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η θολή, ψυχοφθόρα διαδικασία της «διερεύνησης» όπου ο εκπαιδευτικός αντιμετωπίζεται περίπου ως ύποπτος και εξισώνεται με τον εκβιαστή. Χρειάζεται άμεσα θεσμοθετημένο, ξεκάθαρο και αυστηρό πρωτόκολλο διαχείρισης. Χωρίς ναι μεν αλλά. Χωρίς υπεκφυγές. Με σαφές μήνυμα: μηδενική ανοχή στη βία και την παρενόχληση. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι μόνοι και δεν είναι αναλώσιμοι.

Και να το πούμε ακόμη πιο ξεκάθαρα: κάθε καταγγελία εκπαιδευτικού για απειλή ή βία πρέπει να ενεργοποιεί αυτόματα διαδικασίες προστασίας. Νομική στήριξη, άμεση παρέμβαση, ξεκάθαρη στάση υπέρ του θύματος. Όχι άλλες ισορροπίες πάνω στην πλάτη του εκπαιδευτικού. Όχι άλλη «ουδετερότητα» απέναντι στην παρανομία.

Η Αστυνομία επίσης οφείλει να σταματήσει τη νοοτροπία της «συμφιλίωσης με κάθε κόστος». Όταν υπάρχουν απειλές, όταν υπάρχει σωματική βία, όταν υπάρχει καταστροφή περιουσίας, δεν είναι «παρεξήγηση» για να λυθεί με ένα τηλεφώνημα ή με ένα απλό συγνώμη. Είναι ποινικά αδικήματα. Και πρέπει να οδηγούνται εκεί που ανήκουν: στη δικαιοσύνη. Το μήνυμα που περνά σήμερα είναι καταστροφικό: ότι όποιος φωνάζει πιο δυνατά, όποιος απειλεί περισσότερο, τελικά δεν έχει συνέπειες.

ΥΠΑΝ και Αστυνομία οφείλουν να συντονιστούν ουσιαστικά, ώστε να υπάρχει άμεση και αποτελεσματική παρέμβαση σε κάθε περιστατικό βίας, απειλών ή εκβιασμού σε βάρος εκπαιδευτικών. Δεν μπορεί τέτοιες υποθέσεις να σέρνονται ή να υποβαθμίζονται, όταν απαιτούν γρήγορα αντανακλαστικά, ξεκάθαρες διαδικασίες και αποφασιστική δράση.

Πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι κανείς δεν μπορεί να απειλεί ή να τρομοκρατεί εκπαιδευτικούς χωρίς συνέπειες.

Δεν μπορεί ο εκπαιδευτικός να φοβάται να πάει στο σχολείο. Δεν μπορεί να κοιτάζει πίσω από την πλάτη του. Δεν μπορεί να σκέφτεται αν το απόγευμα θα βρει το αυτοκίνητό του κατεστραμμένο. Αν φτάσαμε ως εδώ, τότε δεν μιλάμε απλώς για πρόβλημα, μιλάμε για αποτυχία του κράτους να προστατεύσει τους λειτουργούς του.

Από την άλλη, η ΟΕΛΜΕΚ δεν μπορεί να παραμένει θεατής. Οφείλει επιτέλους να βγει μπροστά, συλλογικά και όχι μεμονωμένα, αποφασιστικά, χωρίς εκπτώσεις. Να απαιτήσει άμεσα μέτρα, να καλύψει νομικά και συνδικαλιστικά κάθε συνάδελφο και να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα: αν δεν ληφθούν ουσιαστικές αποφάσεις, θα υπάρξουν δυναμικές αντιδράσεις. Όχι άλλες ανακοινώσεις χωρίς αποτέλεσμα. Ήρθε η ώρα των πράξεων.

Όποιος σιωπά, συναινεί. Όποιος δικαιολογεί, γίνεται μέρος του προβλήματος. Δεν μπορούμε να μιλάμε για παιδεία όταν δεν σεβόμαστε αυτούς που τη υπηρετούν.

Καμία ανοχή δεν πρέπει να υπάρχει στη βία και στον εκβιασμό, από όπου και αν προέρχεται. Καμία συγκάλυψη καμία δικαιολογία.

Οι εκπαιδευτικοί αξίζουν προστασία, όχι φόβο.

Τα σχολεία δεν είναι ζούγκλα, είναι χώρος παιδείας. Η αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών δεν διαπραγματεύεται.

Αν κάποιοι θεωρούν ότι μπορούν να εκφοβίζουν, να απειλούν και να επιβάλλονται χωρίς συνέπειες, να το ξεχάσουν. Η απάντηση θα είναι συλλογική, δυναμική και αδιαπραγμάτευτη. Γιατί χωρίς σεβασμό στον εκπαιδευτικό, δεν υπάρχει σχολείο. Και χωρίς σχολείο, δεν υπάρχει κοινωνία.

*Αντιπρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ