- ΟΕΛΜΕΚ
- 19 Φεβ 2026 - 16:06
Η ανοχή τελείωσε: Θωρακίστε θεσμικά τους Εκπαιδευτικούς απέναντι στη βία
ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΑΤΣΑ*
Ως Αντιπρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ, το τελευταίο διάστημα επισκέπτομαι σχεδόν καθημερινά, σχολεία που αντιμετωπίζουν τέτοια φαινόμενα και διαπιστώνω ιδίοις όμμασι μια κατάσταση που δεν τιμά κανέναν. Το φαινόμενο έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
Γονείς εισέρχονται στα σχολεία με ύφος τιμωρού, αμφισβητούν πειθαρχικές αποφάσεις για σοβαρές παραβατικές συμπεριφορές, επιτίθενται φραστικά για βαθμολογίες, προκαλούν, εκφοβίζουν και σε ορισμένες περιπτώσεις δεν διστάζουν να ασκήσουν ακόμη και σωματική βία. Αυτό δεν είναι «ένταση της στιγμής». Είναι ευθεία υπονόμευση του εκπαιδευτικού έργου και της κρατικής νομιμότητας.
Ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να μετατρέπεται σε σάκο του μποξ κάθε φορά που ένας γονέας διαφωνεί με μια ποινή ή με έναν βαθμό. Δεν μπορεί να εργάζεται υπό καθεστώς φόβου, ούτε να καλείται να απολογηθεί επειδή εφάρμοσε τους κανονισμούς. Όταν η επιβολή κανόνων συνοδεύεται από απειλές, τότε το μήνυμα που εκπέμπεται είναι επικίνδυνο: ότι η αυθαιρεσία υπερισχύει του θεσμού.
Την ίδια ώρα, οφείλουμε να πούμε μια σκληρή αλήθεια. Η στάση ορισμένων γονέων δεν βοηθά καθόλου τα ίδια τα παιδιά τους. Όταν ένας μαθητής γνωρίζει ότι πίσω του υπάρχει μια άκριτη και επιθετική κάλυψη, αποθρασύνεται. Αντί να αναλαμβάνει ευθύνη για τη συμπεριφορά του, μαθαίνει ότι μπορεί να τη μεταθέτει στους άλλους. Αντί να διορθώνεται, σκληραίνει. Αντί να ωριμάζει, ενισχύεται η αντίληψη ότι κάθε όριο είναι διαπραγματεύσιμο μέσω φωνών, πιέσεων και απειλών. Οι «πλάτες» που δίνονται χωρίς μέτρο και χωρίς αυτοκριτική δεν προστατεύουν τα παιδιά, τα εκθέτουν και τελικά τα οδηγούν σε χειρότερες συμπεριφορές, με μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη σχολική και κοινωνική τους πορεία.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η στάση της πολιτείας στην πράξη. Η αστυνομία συχνά αντιμετωπίζει τέτοια περιστατικά ως «δευτερεύοντα», καθυστερεί ή επιδεικνύει αδικαιολόγητη ανοχή, σαν να πρόκειται για απλές παρεξηγήσεις και όχι για περιστατικά εκφοβισμού και βίας σε δημόσιο χώρο.
Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί παραπέμπονται σε ατελείωτες γραφειοκρατικές διαδικασίες, συντάσσοντας εκθέσεις και αναφορές που χάνονται σε διοικητικά συρτάρια χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η ευθύνη μετακυλίεται στο θύμα και όχι στον παραβάτη.
Η ΟΕΛΜΕΚ πρέπει να ζητήσει ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές συγκεκριμένα, δεσμευτικά μέτρα προστασίας.
● Απαιτείται άμεσο και υποχρεωτικό πρωτόκολλο διαχείρισης περιστατικών απειλής ή βίας, με σαφή χρονοδιαγράμματα και ευθύνη εφαρμογής.
● Χρειάζεται θεσμοθετημένη συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας με το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ώστε η παρέμβαση της αστυνομίας να είναι άμεση, ουσιαστική και όχι διακοσμητική.
Πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές ότι η απειλή ή η επίθεση σε εκπαιδευτικό εντός σχολικού χώρου συνιστά σοβαρό αδίκημα με συνέπειες. Το σχολείο είναι θεσμός του κράτους. Δεν είναι ιδιωτικός χώρος διαπραγμάτευσης, ούτε πεδίο εκτόνωσης προσωπικών θυμών. Αν η πολιτεία επιτρέψει να παγιωθεί η εικόνα ότι ο εκπαιδευτικός είναι απροστάτευτος, τότε υπονομεύει την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία και το κύρος των θεσμών της. Η προστασία των εκπαιδευτικών δεν είναι συντεχνιακό αίτημα. Είναι ζήτημα δημοκρατίας, ασφάλειας και σεβασμού προς τον δημόσιο λειτουργό.
Η πολιτεία καλείται να αποφασίσει: θα συνεχίσει να παρακολουθεί παθητικά την απαξίωση και τον εκφοβισμό μέσα στα σχολεία ή θα αναλάβει επιτέλους την ευθύνη να διασφαλίσει ότι ο χώρος της εκπαίδευσης παραμένει χώρος παιδείας και όχι απειλής. Η ανοχή τελείωσε. Τώρα απαιτούνται πράξεις.
Η πολιτεία οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε ουσιαστικές λύσεις. Έχουμε προειδοποιήσει επανειλημμένως για την επικίνδυνη κλιμάκωση αυτών των φαινομένων και δεν θα αποδεχθούμε τη συνέχιση της αδράνειας.
Αν δεν ληφθούν χωρίς άλλη καθυστέρηση συγκεκριμένα και αποτελεσματικά μέτρα, η ΟΕΛΜΕΚ θα πρέπει να οδηγηθεί αναπόφευκτα στο επόμενο στάδιο διεκδίκησης, με λήψη συνδικαλιστικών μέτρων, στάσεις εργασίας και άλλες δυναμικές παρεμβάσεις. Και η ευθύνη για οποιαδήποτε εξέλιξη θα βαραίνει αποκλειστικά την πολιτεία που επέλεξε να αγνοήσει τις προειδοποιήσεις.
*Αντιπρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ
Comments (1)
This thread has been closed from taking new comments.


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΧΑΤΖΗΜΠΑΛΑΣΗ:
Feb 20, 2026 at 05:49 AM
Δε συμφωνω με τη βια στους εκπαιδευτικους η σε οποιοδηποτε πλασμα.
Θα ηθελα να δω ενα τετοιο κειμενο, με την ιδια δυναμη, παθος για δικαιο κλπ, να γραφεται πρωτιστως για τους μαθητες, ειδικοτερα τους μικροτερους σε ηλικια.
Τοσο για σωματικη βια (που ακομα κι οταν καταγγελλεται ο εκπαιδευτικος αλλαζει απλα σχολειο) αλλα και την ψυχολογικη. Που υπαρχει και ειναι ενας ατελειωτος γολγοθας για ολπυς! Και φυσικα ενας φαυλος κυκλος. Που μεσα σε αυτον, εξελιχτικά, φέρνει (αναμεσα σε άλλες πηγες που πυροδοτουν) ΚΑΙ τη βια μεταγενεστερα εβτος και εκτος σχολειου. Αλλα και μια, διχως τυψεις, αδιαφορια για το δασκαλο, ποσο μαλλον σεβασμο.
Τον ενα δεν αναιρει το αλλο, προφανως! Αλλα αν δεν προστατευουμε ψυχοσωματικα τα παιδια και δεν κανουμε ο,τι μας αναλογει, δε νομιζω οτι θα αλλαξει ποτε ουτε αυτο που προβλγνατιζει τον κυριο ουτε και κανενα αλλο κυριο ή κυρία.