Καμία ανοχή των εκπαιδευτικών απέναντι στη γονεϊκή βία και τον εκβιασμό

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΑΤΣΑ*

Τα όσα βιώνουμε το τελευταίο διάστημα στα σχολεία δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένα περιστατικά ούτε να αποσιωπούνται στο όνομα μιας δήθεν «κατανόησης». Το φαινόμενο των παρεμβατικών και παραβατικών γονέων όχι μόνο δεν περιορίζεται, αλλά πληθαίνει τα τελευταία χρόνια με ανησυχητικό τρόπο. Έχει διαμορφωθεί μια πραγματικότητα όπου ορισμένοι γονείς θεωρούν αυτονόητο δικαίωμά τους να εισβάλλουν στο σχολείο, να αμφισβητούν το παιδαγωγικό έργο και να επιχειρούν να επιβάλουν τη δική τους ατζέντα, είτε αυτή αφορά πειθαρχικά ζητήματα είτε βαθμολογικές απαιτήσεις, συχνά με απειλές, εκβιασμούς, ύβρεις και απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι στους εκπαιδευτικούς.

Δεν φτάνει που έχουμε γονείς οι οποίοι προσέρχονται στο σχολείο για να δικαιολογήσουν με παράδοξο, επιθετικό και προκλητικό τρόπο πειθαρχικά παραπτώματα των παιδιών τους, σε πολλές περιπτώσεις συνοδεύουν αυτές τις παρεμβάσεις με απειλές, εκβιασμούς, φραστικές επιθέσεις και προσβολές προς τους καθηγητές, βάζοντας πλάτες σε συμπεριφορές που θα έπρεπε να αποτελούν αφορμή σοβαρού προβληματισμού και όχι στήριξης.

Παράλληλα, έχουμε και γονείς που έρχονται απαιτητικά για να επιβάλουν ψηλούς βαθμούς, να διαμαρτυρηθούν για αξιολογήσεις και να πιέσουν τους εκπαιδευτικούς ώστε να αλλοιωθεί η αντικειμενική κρίση τους. Αυτή η διπλή μορφή παρέμβασης έχει καταντήσει ενοχλητική, διαβρωτική και επικίνδυνη για τη σχολική λειτουργία και πρέπει επιτέλους να μπει ένα ξεκάθαρο φρένο.

Καταγράφονται πλέον περιστατικά απειλών προς εκπαιδευτικούς, με καταγγελίες στο Υπουργείο Παιδείας ως μέσο εκβιασμού επειδή δεν ικανοποιήθηκαν προσωπικές απαιτήσεις. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το πρόσφατο περιστατικό σωματικής βίας από γονέα σε καθηγητή, αποκλειστικά και μόνο γιατί κατά την άποψη του,  ο καθηγητής "αδίκησε" βαθμολογικά το παιδί του. Πρόκειται για εξέλιξη εξαιρετικά επικίνδυνη, που ξεπερνά κάθε όριο ανοχής και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως «ξέσπασμα» ή «μεμονωμένο επεισόδιο».

Όταν ένας εκπαιδευτικός δέχεται σωματική βία μέσα στο σχολείο επειδή άσκησε το καθήκον του, τότε καταρρέει κάθε έννοια ασφάλειας, θεσμικής τάξης και σεβασμού. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι βαθιά αρνητικό και απειλητικό, τόσο προς τους συναδέλφους όσο και προς τους μαθητές, καθώς νομιμοποιεί τη βία ως μέσο επίλυσης διαφορών και άσκησης πίεσης.

Τέτοιες πράξεις δεν στρέφονται μόνο κατά ενός προσώπου, αλλά κατά ολόκληρης της εκπαιδευτικής κοινότητας. Δημιουργούν κλίμα φόβου, ανασφάλειας και σιωπής, με εκπαιδευτικούς να αισθάνονται εκτεθειμένοι και απροστάτευτοι απέναντι σε ακραίες συμπεριφορές. Παράλληλα, μετατρέπουν το σχολείο από χώρο μάθησης και παιδαγωγικής σχέσης σε χώρο έντασης και απειλής, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη λειτουργία του.

Οι συμπεριφορές αυτές δεν πλήττουν μόνο τους εκπαιδευτικούς. Πλήττουν πρώτα και κύρια τα ίδια τα παιδιά. Τα κακομαθαίνουν, τα απαλλάσσουν από την ευθύνη των πράξεων τους και τα μαθαίνουν ότι με φωνές, πιέσεις ή «πλάτες» μπορούν να αποφύγουν τις συνέπειες. Τους δημιουργούν μια στρεβλή αντίληψη για την αξιοκρατία, την προσπάθεια και τη δικαιοσύνη, προετοιμάζοντάς τα λανθασμένα για την ένταξη τους στην κοινωνία.

Οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Οι γονείς έχουν ρόλο στη σχολική κοινότητα και διαχρονικά υπήρξε καλή και εποικοδομητική συνεργασία μεταξύ της ΟΕΛΜΕΚ και της Συνομοσπονδίας Γονέων. Αυτή η συνεργασία όμως δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για παρεκτροπές. Κάποιοι γονείς ξεπερνούν κάθε όριο, παρεμβαίνουν χωρίς φραγμούς και επιχειρούν να επιβάλουν τη θέλησή τους. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ανεκτό.

Πρέπει να κοπεί ξεκάθαρα το «δικαίωμα» αυτού του είδους παρέμβασης. Οι βαθμοί δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης και τα πειθαρχικά ζητήματα δεν λύνονται με πιέσεις και απειλές. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι σάκος του μποξ για τα κόμπλεξ, τις ανασφάλειες ή τις προσωπικές ματαιώσεις ορισμένων γονιών. Είναι επαγγελματίες που επιτελούν δύσκολο και υπεύθυνο έργο και οφείλουν να εργάζονται σε περιβάλλον ασφάλειας, σεβασμού και θεσμικής προστασίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΟΕΛΜΕΚ καλείται να σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό των εκπαιδευτικών. Να προστατεύσει όσους εκβιάζονται, απειλούνται ή δέχονται επιθέσεις λόγω της άσκησης των καθηκόντων τους και να απαιτήσει από το ΥΠΑΝ, σαφείς διαδικασίες και μηδενική ανοχή σε τέτοιες συμπεριφορές. Η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών δεν είναι συντεχνιακή διεκδίκηση. Είναι βασική προϋπόθεση για να μπορεί το δημόσιο σχολείο να λειτουργεί με σοβαρότητα, δικαιοσύνη και παιδαγωγική ελευθερία.

Το μήνυμα πρέπει να είναι καθαρό. Οι γονείς είναι συνοδοιπόροι στην εκπαίδευση, όχι επιτηρητές και εκβιαστές. Αν δεν τεθούν τώρα σαφή όρια, το κόστος θα είναι βαρύ για το σχολείο, για τους εκπαιδευτικούς και, τελικά, για τους ίδιους τους μαθητές.

*Αντιπρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ

Tags ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΑΤΣΑ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ, ΓΟΝΕΪΚΗ ΒΙΑ, ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ, ΟΕΛΜΕΚ,

---

---

---

This thread has been closed from taking new comments.

---