ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ* Ένα πανί αφαιρεί τη σκόνη. Του χρόνου. Όταν νόμιζες ότι με τις λέξεις σου σκλαβώνεις τον κόσμο. Αφημένες, αλλά ανεξίτηλες, θύμησες. Σκονισμένα βιβλία,

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ Θ. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ* Θέλω από την αρχή να δηλώσω, για να προλάβω κάθε παρεξήγηση, ότι στη σταδιοδρομία μου, και από τα πρώτα χρόνια της υπηρεσίας μου στην εκπαίδευσηυπήρξα συνειδητός συνδικαλιστής πρώτης γραμμής και όχι πρώτης θέσης.

ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ* Μαρί. 11 Ιουλίου 2011. Η μνήμη γυρνάει στον τόπο του έκρηξης ξανά και ξανά. Και σέρνει τις ίδιες εικόνες. Χωρίς να αφήνει να κλείσουν οι πληγές. Γιατί δεν

ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΟΥ* Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11 Μαΐου, συζήτηση στρογγυλής τράπεζας η οποία αφορούσε το νέο νομοσxέδιο για την εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρίες. Μέσα από

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Κ. ΠΕΡΣΙΑΝΗ* Υπάρχουν συνήθως τρεις τρόποι για να μιλήσει κανείς για «τα περί την πατρίδα σκαιά». Ο πρώτος είναι να θρηνήσει για τις συμφορές που βρήκαν τη χώρα του

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Κ. ΠΕΡΣΙΑΝΗ* Τα γεγονότα έγιναν και φέτος σε τρεις φάσεις, πανομοιότυπα, όπως κάθε χρόνο από το 2006. Πρώτα ήλθαν τα μαντάτα για τους γενικούς βαθμούς στα Νέα

ΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ* Η σύγκρουση αποτελεί κομμάτι της καθημερινής ζωής και αποτέλεσμα των κοινωνικών σχέσεων. Ενώ δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς στο μυαλό των

ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ* Ο τοίχος είχε τη δική του ιστορία. Είναι άλικα τα γράμματα πάνω του. Κοιτάξτε το σώμα τους, τη θωριά τους, το ανάστημά τους. Αγγίξτε τον τοίχο. Ψηλαφήστε την τιμή των γραμμάτων και των νοημάτων. Ένας τοίχος με μοναδική ιστορία. Κάπου

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΓΕΙΩΤΗ* 28 Ιουνίου σήμερα. Αυτή τη μέρα έκλειναν τα Δημοτικά Σχολεία απανταχού της Κύπρου. 28 Ιουνίου 1974. Η τελευταία μέρα σχολείου με ενιαία αδιαίρετη

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΣΕΡΑΦΕΙΜ* Στην Κύπρο και στην Ελλάδα (ενδεχομένως και αλλού) το επάγγελμα χρησιμοποιείται συνήθως και ως αυταπόδεικτο ηθικό κατηγόρημα. Δεν δείχνει απλώς την επαγγελματική πορεία του καθενός, αλλά αξιολογεί πολλές φορές το ήθος